𝑴𝒀 𝑺𝑨𝑽𝑰𝑶𝑹

𝑴𝒀 𝑺𝑨𝑽𝑰𝑶𝑹
Chapter² P¹

تقریبا یک سال از وقتی که تصمیم گرفتن با هم آشنا بشن گذشته بود .

برای هم از شرایط زندگی و کارشون گفتن و خانواده های همدیگه رو ملاقات کردن .

خونه ی هم میرفتن و هم بیرون قرار میذاشتن .

گاهی وقت ها هم برنامه های کاریشون به هم می‌خورد و قرارشون میفتاد عقب .

جونگکوک داشت برای تور آماده می‌شد و سولین هم روی نمایندگی جدید شرکتش توی لس‌آنجلس.

ولی در هر صورت به فکر هم بودن .

حداقل روزی 10 دقیقه حتی اگه خسته بودن هم با هم حرف میزدن .

درگیر بودن ولی هیچ وقت برای باهم بود وقت کم نمی‌آوردن .

__________________

تور جونگکوک دوماه دیگه شروع می‌شد.

و از طرفی دیگه سولین داشت برای افتتاحیه ی نمایندگی لس‌آنجلس برنامه ریزی می‌کرد.

دوست داشت جونگکوک هم همراهش بره ولی میدونست سرش شلوغه.

نمی‌خواست پسر فکر کنه که سولین ازش انتظار داره .

دعوتش با لحن اختیاری بود .

نه دستور و نه اصرار .

فقط دعوت .

جونگکوک بالبخند سر تکون داد و بهش گفته بود حتما اگه بتونه باهاش میره .

اما هر دوشون میدونستن که نمیتونه.

و حالا توی فرودگاه بودن .

پسر برای بدرقه سولین اومده بود .

جونگکوک دختر رو به آغوش کشید .

"دلم برات تنگ میشه عزیزم"

سولین بوی عطر همیشگی جونگکوک رو استشمام کردم .

"دل منم برات تنگ میشه . فقط دو هفته . دقیقا قبل از اینکه تور شروع بشه برمیگردم ."

جونگکوک با لبخند سر تکون داد .

"خوشحالم که تلاش هات نتیجه داد ."

سولین بوسه ی کوچیکی روی چونه ی پسر کاشت .

"ممنونم"

در همون لحظه صدایی توی سالن فرودگاه پیچید .

"مسافران پرواز سئول_لس‌آنجلس لطفا به گیت خروجی مراجعه کنند ."

دختر بلافاصله بوسه ای روی لب پسر زد .

"من باید برم . یادت نره خوب غذا بخوری و استراحت کنی . "

و بعد با بازوش فیگور گرفت .

جونگکوک ریز خندید به رفتن سولین نگاه کرد .

بعد از بلند شدن پرواز ، به سمت کمپانی حرکت کرد .

با اینکه صبح اونجا بود ولی باز هم باید تمرین می‌کرد.

کی میدونست ؟

شاید چیزی که سولین بعد از این دوهفته باهاش مواجه می‌شد با چیزی که فکر می‌کرد متفاوت باشه.