خسف | قصه چهل و یکم: علی بن محمد سمری (بخش اول)
آخرین نایب؛ پیامی که عصر جدید را گشود
بسم الله الرحمن الرحیم
از عثمان بن سعید گفتیم که پل ارتباطی را بنا نهاد. از محمد بن عثمان که چهل سال طوفان را سکان‌دار بود. از حسین بن روح که بحران‌های درونی را با تدبیر خاموش کرد. و حالا می‌رسیم به آخرین نایب. مردی که مأموریتش با همه نواب قبل تفاوت داشت. او نه فقط پل ارتباطی بود، که پل را برای همیشه جمع کرد.
علی بن محمد سمری. چهارمین و آخرین نایب خاص امام زمان (عج). او سه سال نیابت کرد. اما در همین سه سال کوتاه، مهم‌ترین پیام تاریخ غیبت را به شیعیان ابلاغ نمود. پیامی که هنوز، پس از یازده قرن، تکلیف ما را روشن می‌کند.
مردی که برای پایان آمد
علی بن محمد سمری از خاندانی اصالتاً اهل سامرا بود. پیش از نیابت، از نزدیکان حسین بن روح بود و سال‌ها در مکتب او آموزش دیده بود. وقتی حسین بن روح در بستر مرگ افتاد، شیعیان پرسیدند: «پس از تو، به چه کسی رجوع کنیم؟» حسین بن روح نام علی بن محمد سمری را گفت و تأکید کرد که این دستور، مستقیماً از ناحیه مقدسه (امام زمان عج) صادر شده است.
سمری در سال ۳۲۶ هجری سکان نیابت را به دست گرفت. اما از همان ابتدا می‌دانست که مأموریتش با دیگران فرق دارد. دوران غیبت صغری داشت به پایان می‌رسید. خداوند می‌خواست پرده غیبت را کامل کند و انسان را به بلوغ نهایی برساند.
او سه سال در این مقام ماند. نه به دنبال تشکیلات‌سازی بود (که آن را از قبل داشت)، نه به دنبال پاسخ به شبهات تازه (که حسین بن روح بحران‌های فکری را خوابانده بود).
مأموریت او فقط یک چیز بود:
اعلام پایان یک دوران و آغاز دورانی دیگر.
🕌 قرارگاه بصیرت «خَسف»
وعده‌گاه باطل با نابودی، و حق با پیروزی
📌 https://eitaa.com/Khasf_Bayda
#خسف #علی_بن_محمد_سمری #آخرین_نایب #غیبت_کبری #نیابت_عام #قرارگاه_بصیرت
بسم الله الرحمن الرحیم
از عثمان بن سعید گفتیم که پل ارتباطی را بنا نهاد. از محمد بن عثمان که چهل سال طوفان را سکان‌دار بود. از حسین بن روح که بحران‌های درونی را با تدبیر خاموش کرد. و حالا می‌رسیم به آخرین نایب. مردی که مأموریتش با همه نواب قبل تفاوت داشت. او نه فقط پل ارتباطی بود، که پل را برای همیشه جمع کرد.
علی بن محمد سمری. چهارمین و آخرین نایب خاص امام زمان (عج). او سه سال نیابت کرد. اما در همین سه سال کوتاه، مهم‌ترین پیام تاریخ غیبت را به شیعیان ابلاغ نمود. پیامی که هنوز، پس از یازده قرن، تکلیف ما را روشن می‌کند.
مردی که برای پایان آمد
علی بن محمد سمری از خاندانی اصالتاً اهل سامرا بود. پیش از نیابت، از نزدیکان حسین بن روح بود و سال‌ها در مکتب او آموزش دیده بود. وقتی حسین بن روح در بستر مرگ افتاد، شیعیان پرسیدند: «پس از تو، به چه کسی رجوع کنیم؟» حسین بن روح نام علی بن محمد سمری را گفت و تأکید کرد که این دستور، مستقیماً از ناحیه مقدسه (امام زمان عج) صادر شده است.
سمری در سال ۳۲۶ هجری سکان نیابت را به دست گرفت. اما از همان ابتدا می‌دانست که مأموریتش با دیگران فرق دارد. دوران غیبت صغری داشت به پایان می‌رسید. خداوند می‌خواست پرده غیبت را کامل کند و انسان را به بلوغ نهایی برساند.
او سه سال در این مقام ماند. نه به دنبال تشکیلات‌سازی بود (که آن را از قبل داشت)، نه به دنبال پاسخ به شبهات تازه (که حسین بن روح بحران‌های فکری را خوابانده بود).
مأموریت او فقط یک چیز بود:
اعلام پایان یک دوران و آغاز دورانی دیگر.
🕌 قرارگاه بصیرت «خَسف»
وعده‌گاه باطل با نابودی، و حق با پیروزی
📌 https://eitaa.com/Khasf_Bayda
#خسف #علی_بن_محمد_سمری #آخرین_نایب #غیبت_کبری #نیابت_عام #قرارگاه_بصیرت
- ۸۶
- ۲۱ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
