بی رحم تر از همه/پارت11
یون: کار سختیه...
تنها چیزایی که داریم یه کارت شناسایی و یه گوشیه...
یه چیزایی فهمیدم...اما...زمان میخوام
جیمین: زمان داری...
بگو ببینم...چی میدونی؟
یون: لی هایون اهل سئول نیست...ساکن بوسانه...یه خانواده ی ۴ نفره...با والدینش زندگی میکنه...یه خواهر کوچکتر از خودش داره
جیمین: اگه بوسان زندگی میکنه پس اون موقع شب اطراف سئول چیکار میکرد؟!
یون: وقتی رمز گوشیش باز بشه...چیزای بیشتری دستگیرم میشه...
جیمین: شخصا به بوسان برو...در مورد خانوادش از نزدیک تحقیق کن...
موضوع مهمیه!!
یون: فهمیدن جزییات کار ساده ای نیست جیمین‌شی...
.
.
.
روز بعد...
از زبان ات:
به طرف بیمارستان محل کارم حرکت کردم سر راهم به اون عمارت رفتم تا هایون رو با خودم ببرم؛ وقتی رفتم تو عمارت، شوگا و جونگکوک و تهیونگ هیچکدوم نبودن فقط جیمین بود
ا/ت: اومدم هایون رو ببرم بیمارستان
جیمین: هیونگ خبر داره؟
ات: نمیخوایم که کار خلافی کنیم!
میریم تا از سرش عکس بگیریم
جیمین: قبلش مارو مواخذه میکنه
ات: نگران نباش...چیزی نمیشه
خودم میبرم...خودمم میارمش...
جیمین: خیلی خب...
میتونی بری...
خودمم داشتم میرفتم...
رفتم داخل که منو دید...اومد طرفم و سلام کرد
ا/ت: خب...آماده‌ای بریم بیمارستان؟
هایون: آماده‌ام
توی مسیر بیمارستان سکوت آزاردهنده ای به فضای ماشین حاکم بود...تصمیم گرفتم سر صحبت و باز کنم:
هایونا
لازمه راجب موضوعی با هم صحبت کنیم...
هایون: حتما...میشنوم
ات: هنوز درباره اینکه تصادفت چطور بوده یا کجا تصادف کردی...چیزی بهت نگفتن؟!
هایون: پرسیدم...اما هیچکس کامل برام توضیح نمیده...میگن نمیدونن
ات: حتما این فراموشی خیلی آزارت میده...نه؟
هایون: همینطوره...جایی که باید باشم نیستم اگه پیش خانوادم بودم...کمتر رنج میکشیدم
ات: بگو ببینم...هیچ میدونی
ساکنین عمارتی که در حال حاضر داخلش زندگی میکنی چجور آدمایی هستن؟!
هایون: چی میخوای بگی؟...
ات: بزار روراست باشم...
اونا مافیان!!!
کارای خلاف میکنن!
هایونا...
من نگرانتم...
نگران از اینکه بین اونا میمونی...
اون پسرای خوش‌چهره...
قلب ندارن!!!
هایون:...
ات: بهت گفتم تا بدونی که اگه کمکی از من ساخته هست دریغ نمیکنم...هرچی که باشه
هایون: م..ممنونم...
چاره ای ندارم...خودم یه راهی پیدا میکنم...اگر لازم بود تورو به زحمت میندازم
ات: مشکلی نیس...
تنهایی...
حافظتو از دست دادی...
وظیفه انسانی من اینو میگه که مراقبت باشم
هایون: خیلی ازت مچکرم...
از زبان هایون: اگرچه همیشه سعی میکردم ظاهر خونسردمو حفظ کنم...اما حرفای اون دختر نگران ترم کرد...
چیکار باید میکردم؟
چه کاری از دستم برمیومد؟؟
تنها چیزایی که داریم یه کارت شناسایی و یه گوشیه...
یه چیزایی فهمیدم...اما...زمان میخوام
جیمین: زمان داری...
بگو ببینم...چی میدونی؟
یون: لی هایون اهل سئول نیست...ساکن بوسانه...یه خانواده ی ۴ نفره...با والدینش زندگی میکنه...یه خواهر کوچکتر از خودش داره
جیمین: اگه بوسان زندگی میکنه پس اون موقع شب اطراف سئول چیکار میکرد؟!
یون: وقتی رمز گوشیش باز بشه...چیزای بیشتری دستگیرم میشه...
جیمین: شخصا به بوسان برو...در مورد خانوادش از نزدیک تحقیق کن...
موضوع مهمیه!!
یون: فهمیدن جزییات کار ساده ای نیست جیمین‌شی...
.
.
.
روز بعد...
از زبان ات:
به طرف بیمارستان محل کارم حرکت کردم سر راهم به اون عمارت رفتم تا هایون رو با خودم ببرم؛ وقتی رفتم تو عمارت، شوگا و جونگکوک و تهیونگ هیچکدوم نبودن فقط جیمین بود
ا/ت: اومدم هایون رو ببرم بیمارستان
جیمین: هیونگ خبر داره؟
ات: نمیخوایم که کار خلافی کنیم!
میریم تا از سرش عکس بگیریم
جیمین: قبلش مارو مواخذه میکنه
ات: نگران نباش...چیزی نمیشه
خودم میبرم...خودمم میارمش...
جیمین: خیلی خب...
میتونی بری...
خودمم داشتم میرفتم...
رفتم داخل که منو دید...اومد طرفم و سلام کرد
ا/ت: خب...آماده‌ای بریم بیمارستان؟
هایون: آماده‌ام
توی مسیر بیمارستان سکوت آزاردهنده ای به فضای ماشین حاکم بود...تصمیم گرفتم سر صحبت و باز کنم:
هایونا
لازمه راجب موضوعی با هم صحبت کنیم...
هایون: حتما...میشنوم
ات: هنوز درباره اینکه تصادفت چطور بوده یا کجا تصادف کردی...چیزی بهت نگفتن؟!
هایون: پرسیدم...اما هیچکس کامل برام توضیح نمیده...میگن نمیدونن
ات: حتما این فراموشی خیلی آزارت میده...نه؟
هایون: همینطوره...جایی که باید باشم نیستم اگه پیش خانوادم بودم...کمتر رنج میکشیدم
ات: بگو ببینم...هیچ میدونی
ساکنین عمارتی که در حال حاضر داخلش زندگی میکنی چجور آدمایی هستن؟!
هایون: چی میخوای بگی؟...
ات: بزار روراست باشم...
اونا مافیان!!!
کارای خلاف میکنن!
هایونا...
من نگرانتم...
نگران از اینکه بین اونا میمونی...
اون پسرای خوش‌چهره...
قلب ندارن!!!
هایون:...
ات: بهت گفتم تا بدونی که اگه کمکی از من ساخته هست دریغ نمیکنم...هرچی که باشه
هایون: م..ممنونم...
چاره ای ندارم...خودم یه راهی پیدا میکنم...اگر لازم بود تورو به زحمت میندازم
ات: مشکلی نیس...
تنهایی...
حافظتو از دست دادی...
وظیفه انسانی من اینو میگه که مراقبت باشم
هایون: خیلی ازت مچکرم...
از زبان هایون: اگرچه همیشه سعی میکردم ظاهر خونسردمو حفظ کنم...اما حرفای اون دختر نگران ترم کرد...
چیکار باید میکردم؟
چه کاری از دستم برمیومد؟؟
- ۲۵.۲k
- ۰۴ خرداد ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
