سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۱۵۵
اما در مورد پدرم هیچگاه نفهمیدم چرا پدرم فوت کرده بود؟ به چه دلیلی پدرم به یکباره ناپدید شده بود؟ چطور مادرم از مرگ پدرم باخبر شده بود و چرا پدربزرگم هرگز حاضر به جواب دادن در این مورد نبود! در گذشته من هرگز از مادرم در این مورد نپرسیده بودم اما این کارم دلیل داشت؛ نمیخواستم سبب رنجش مادرم شوم نمیخواستم او را با حرفهایی از گذشته آزرده خاطر کنم اما حالت پدربزرگم هم درست مانند مادرم بود؛ در چشمانش غم و اندوهی میدیدم که من را از کنکاش در مورد گذشته مجهول پدرم باز میداشت. روزها به سرعت سپری میشد و هر روز که میگذشت به زمان موعود نزدیکتر میشدیم آن روز تا پایان مهلتی که خشایار تعیین کرده بود شش ماه دیگر مانده بود و با پایان این زمان آموزش من نزد پدربزرگم تمام میشد. این را پدربزرگم به من گفته بود و من از شنیدن این خبر شوکه شده بودم نمیدانستم چه طور در برابر این خبر واکنش نشان دهم گمان میکردم که آموزش من بعد از رفتن از این بعد توسط پدربزرگم طبق برنامه قبلی ادامه پیدا می کرد.
سال ها تحت آموزشهای سخت او قرار گرفته بودم و تمام کتابها را به طور کامل یاد گرفته بودم. حتی تا حدودی هم قادر به اجرای طلسمهایی با دست بودم و مبانی اختراع طلسم را به طور کامل یاد گرفته بودم اما هنوز مسائل زیادی وجود داشت که باید یاد میگرفتم من راه درازی در پیش داشتم که برای حرکت در این راه به کمک پدربزرگم نیاز داشتم امروز قرار بود تا به همراه پدربزرگ به مکانی بروم که تا به حال برایم جزء مکانهای ممنوعه محسوب میشد.
زمانیکه به دنبال پدربزرگم از میان درختانی که قطر هر کدام از آنها به اندازه کلبه ،بود، عبور می کردم، تنها به بالای سرم نگاه میکردم درختان سرو به حدی بزرگ و بلند بودند که من را به شگفتی وا می داشتند چند بار پایم به ریشه های درختانی که از زمین بیرون زده بودند گیر کرد و من تلوتلوخوران سعی در کنترل خودم
کرده بودم.
ـ بهتره مواظب جلوت باشی
هوای نم زده و مرطوب جنگل سبب شده بود تا نفسهایم به شماره بیافتند؛ اما همچنان به دنبال پدربزرگ حرکت میکردم روشنایی محیط اطراف به آرامی کم میشد به طوریکه در عرض یک ربع به طور کامل درون تاریکی حرکت میکردیم با احتیاط حرکت میکردیم عصای پدربزرگم یکپارچه غرق در نور آبی رنگی بود. نور ساطع شده از عصا در میان تاریکی جنگل نفوذ میکرد و محیط اطراف را مانند روز روشن کرده بود.
مدتی از میان جنگل حرکت کردیم و در این میان هیچ بوته یا حیوانی را ندیدم اما هر از گاهی حرکتی روی درختان توجهم را به خود جلب میکرد روی درختان حشرات بزرگی زندگی میکردند که از نور حاصل از عصا گریزان بودند. آنها با سرعت و بعضی اوقات به کندی به درون تاریکی میخزیدند و از دید ما پنهان . بالاخره از دور شعاعی از نور را دیدم که راه خود را از میان برگها و شاخه های انبوه به درون جنگل باز کرده بود. پس از عبور از کنار چند درخت باقی مانده به یکباره خودم را در محوطه ای دیدم که نظیرش را تنها در
کتابهای نقاشی دیده بودم
شعاع نوری که دیده بودم در میان تاریکی جنگل روی توده ای سرخ رنگ افتاده بود که همچون شراره های آتش سرخ و زیبا به نظر میرسید صدای پدربزرگ را شنیدم که گفت:
- دیگه رسیدیم.
حتی زمانیکه نزدیکتر رفتیم هم نمیتوانستم ماهیت آن توده را تشخیص دهم جایگاهی در هم تنیده از ریشه های درختان از دل زمین بیرون زده بود و در اطراف آن انواع و اقسام گلهایی وجود داشت که تا به حال
نظیرشان را ندیده بودم بر بالای آن لانه ای همانند لانههای پرنده ها اما خیلی بزرگتر به چشم میخورد. حتی از فاصله نزدیک هم قادر به تشخیص توده پر مانند نشده بودم تنها زمانیکه شروع به حرکت کرد و از میان آن سر پرنده ای باشکوه بیرون ،آمد نتوانستم واکنش نشان ندهم
ـ این دیگه چیه؟
به یکباره پرنده ای به بزرگی یک عقاب و به زیبایی مرغان بهشتی در آنجا بلند شد و ایستاد. قبل از اینکه پدربزرگم حرفی بزند اولین نوشته های یک کتاب در مورد موجودات جادویی به ذهنم آمد و آن را به سرعت
بیان کردم