سوکوکو (پارت ۲۰)
«دوستیه فراموش شده»
{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۱۲:۲۰}
ویو ورلاین
دقیقا وسط بحثم با دازای یهو متوجه شدم چویا داره گریه میکنه
میخواستم برم ببینم چی شده ولی دیدم اون داره کمکش میکنه.
خواطراتم زنده شد یادش بخیر ی زمانی چویا رو مینداختیم لایه منگنه.
حدود ده دیقه همینجوری بهشون زل زده بودم و همینجوری داشتم خواطراتمون رو مرور میکردم که یهو با حرفه دازای به خودم اومدم.
عشق بازی؟؟ اون دوتا داداشن بی شعور
همینجوری داشت سره ؟ داد میزد
اونم چون از دعوا خواطره ی خوشی نداره همینجوری سرشو انداخته بود پایین
(؟ هنوزم رو تخت نشسته)
میخواستم بزنم دازایو بکشم ولی یهو دیدم چویا ی جوری سره دازای داد زد دازای قشنگ خفه شد
ولی وسط حرفاش ی چیزی توجه همو به خودش جلب کرد...
تو دنیامی؟ از کی تاحالا انقدر چویا راحت حرفاشو میزنه..
مرغ عشقا...
وقتی چویا از ؟ دور شد و رفت سمت دازای منم سریع رفتم پیش ؟
دست به سینه بود سرش هم پایین بود و ی جوری جمع شده بود تو خودش انگار کتکش زدن.
ی جوری جمع شده بود که انگار به جای ۱۵۵ قدش ۱۲۰ هست
رفتم کنارش و روی تخت نشستم
(سمت راست نشست)
چشماشو بسته بود و زیر لب هی میگفت ببخشید
آرومسرشو با دوتا دستم آوردم بالا و تو چشمای طوسی رنگش که بسته بود خیره شدم
با خودم گفتم شاید اگه بچه باشم بهتر بتونم آرومش کنم..
پس وقتی چشماشو باز کرد با ی بچه ی ۴
ساله روبرو شد.
قشنگ اون برق توی چشماش رو میشد دید
ناخواسته لبخندی روی لبش نقش بست
ورلاین: نِدَلان نَباس دَموم سُد *با صدای بچه*
؟: عزیزم...ممنونم
ورلاین: تَسَکُل نَتُن*با صدای بچه*
؟: *آروم اشکاشو پاک میکنه..
یهو دازای معذرت خواهی کرد....
تو همون حالت که سرش تو دستام بود به دازای نگاه کردیم.
جفتمون برگامون ریخت.
؟ تو همون حالت گفت
؟: اگه درست شنیدم منو به اسم صدا نزن.
ورلاین: چَسم داداسی*با صدای بچه*
؟: آها...صحیح...
یهو سرشو برگردوندم سمت خودم و گفتم
ورلاین: ببینم بِهتَلی؟*با صدای بچه*
؟: واقن دلم میخواد جای غصه تورو بخورم
چویا: آخیی
تا میخواستم برگردم سمت چویا یهو منو انداختن لایه منگنه.
نفهمیدم چی شد ولی خیلی حس قشنگی بود...
{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۱۲:۲۰}
ویو ورلاین
دقیقا وسط بحثم با دازای یهو متوجه شدم چویا داره گریه میکنه
میخواستم برم ببینم چی شده ولی دیدم اون داره کمکش میکنه.
خواطراتم زنده شد یادش بخیر ی زمانی چویا رو مینداختیم لایه منگنه.
حدود ده دیقه همینجوری بهشون زل زده بودم و همینجوری داشتم خواطراتمون رو مرور میکردم که یهو با حرفه دازای به خودم اومدم.
عشق بازی؟؟ اون دوتا داداشن بی شعور
همینجوری داشت سره ؟ داد میزد
اونم چون از دعوا خواطره ی خوشی نداره همینجوری سرشو انداخته بود پایین
(؟ هنوزم رو تخت نشسته)
میخواستم بزنم دازایو بکشم ولی یهو دیدم چویا ی جوری سره دازای داد زد دازای قشنگ خفه شد
ولی وسط حرفاش ی چیزی توجه همو به خودش جلب کرد...
تو دنیامی؟ از کی تاحالا انقدر چویا راحت حرفاشو میزنه..
مرغ عشقا...
وقتی چویا از ؟ دور شد و رفت سمت دازای منم سریع رفتم پیش ؟
دست به سینه بود سرش هم پایین بود و ی جوری جمع شده بود تو خودش انگار کتکش زدن.
ی جوری جمع شده بود که انگار به جای ۱۵۵ قدش ۱۲۰ هست
رفتم کنارش و روی تخت نشستم
(سمت راست نشست)
چشماشو بسته بود و زیر لب هی میگفت ببخشید
آرومسرشو با دوتا دستم آوردم بالا و تو چشمای طوسی رنگش که بسته بود خیره شدم
با خودم گفتم شاید اگه بچه باشم بهتر بتونم آرومش کنم..
پس وقتی چشماشو باز کرد با ی بچه ی ۴
ساله روبرو شد.
قشنگ اون برق توی چشماش رو میشد دید
ناخواسته لبخندی روی لبش نقش بست
ورلاین: نِدَلان نَباس دَموم سُد *با صدای بچه*
؟: عزیزم...ممنونم
ورلاین: تَسَکُل نَتُن*با صدای بچه*
؟: *آروم اشکاشو پاک میکنه..
یهو دازای معذرت خواهی کرد....
تو همون حالت که سرش تو دستام بود به دازای نگاه کردیم.
جفتمون برگامون ریخت.
؟ تو همون حالت گفت
؟: اگه درست شنیدم منو به اسم صدا نزن.
ورلاین: چَسم داداسی*با صدای بچه*
؟: آها...صحیح...
یهو سرشو برگردوندم سمت خودم و گفتم
ورلاین: ببینم بِهتَلی؟*با صدای بچه*
؟: واقن دلم میخواد جای غصه تورو بخورم
چویا: آخیی
تا میخواستم برگردم سمت چویا یهو منو انداختن لایه منگنه.
نفهمیدم چی شد ولی خیلی حس قشنگی بود...
- ۱۵.۱k
- ۰۲ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط