یه سمت دیگه از سوکوکو

نخ و سوزن بذارید دم دستتون 😂🎀

مکان: صندوق سوپرمارکت «افق کوروش» (یا یک هایپرمارکت شلوغ)
وضعیت: صف طولانی است، مردم شاکی‌ان و صندوق‌دار با نگاهی مرده به این دو نفر زل زده. سبد خرید پر از باندهای استریل، کنسرو خرچنگ و چند بطری شراب گرون‌قیمته.
چویا: (دستش رو می‌کنه تو جیب کت شیکش، رنگش می‌پره) دازای... دازای بگو که کارت دست توئه.
دازای: (درحالی‌که داره با ناخن‌گیر ور می‌ره) کارت؟ کدوم کارت؟ آهان، اون تیکه پلاستیک مستطیلی که روش عکس موری‌سان بود؟ دادمش به اون گربه تو پارکینگ، داشت دندوناشو تیز می‌کرد. چه گربه باذوقی بود!
چویا: (یقه دازای رو با دو دست می‌چسبه و تکونش میده) بنال کجاست الاغ! کل بودجه این ماه مافیا تو اون کارت کوفتی بود! موری پوستمون رو می‌کنه!
دازای: (با چشم‌های قلبی و لحن لوس) وای، یعنی قراره بالاخره به دست موری‌سان کشته بشم؟ چه مرگ باشکوه و رمانتیکی!
صندوق‌دار: (با بی‌حوصلگی) داداشا، کارت می‌کشید یا فاکتور رو باطل کنم؟ مردم تو صف معطلن.
پیرمرد پشت صف: (با سبد پیاز) آقا زودباشید دیگه، نیم‌ساعته داریم شو آف شما دوتا رو تماشا می‌کنیم! چس‌تومن پول شکلات رو ندارید بدید چرا صف رو نگه‌داشتید؟
چویا: (رو به پیرمرد، با چشم‌های رگ‌کرده) خفه شو پیری تا با جاذبه نفرستادمت فضا! (برمی‌گرده رو به دازای، با صدای آروم ولی لرزان از حرص) دازای، جیب هودیت رو بگرد. اون کله‌ی پوکت رو کار بنداز.
دازای: (دست می‌کنه تو جیبش و گندم‌شادونه و سه تا قرص ناپروکسن میاره بیرون) نیست که نیست... راستی چویا، نظرت چیه کل این مغازه رو شریکی بدزدیم بعد باهم خودکشی دسته‌جمعی کنیم؟ خیلی لوکیشن خاصیه، بین قفسه چیپس و پفک...
چویا: (کوبوندن مشت روی پیشونی خودش) من چطور با این روانی شدم همکار؟ خدایا منو گاو کن.
صندوق‌دار: فاکتور شد سه میلیون و چهارصد. نقدی میدید یا کارت؟
دازای: (یک‌دفعه جدی میشه، دستش رو میذاره رو شونه صندوق‌دار و با لحن جذاب) راستش... ما کارت نداریم، ولی این رفیق کلاه‌قرمزمون می‌تونه براتون رقص باله اجرا کنه. ارزشش خیلی بیشتر از این حرفاست. ببین چه پاهای ظریفی داره!
چویا: (رد می‌کنه، جاذبه فعال میشه و چشماش قرمز میشن) دازاااااااای! دهنتو می‌بندی یا همین‌جا نصف‌ات کنم؟
دازای: (با خونسردی دست چویا رو لمس می‌کنه، قابلیت چویا خنثی میشه) باطل شد! حرص نخور کوتوله، لک میاری پیر میشی، همین‌طوری هم قدت به زور به ویترین مغازه می‌رسه.
(در همین حین، دازای دست می‌کنه پشت یقه کت چویا و کارت بانکی رو که چسبیده بوده به مارک کت، می‌کشه بیرون)
دازای: عه! نیگاه کن! کارت تمام مدت پشت یقه خودت چسبیده بود! وای چویا، یعنی تو عمداً می‌خواستی منو جلوی این همه آدم ضایع کنی؟ چقدر بدجنسی! قلبم شکست...
چویا: (کارت رو از دستش قاپ می‌زنه، از شدت خشم سرخ شده) تو... تو خودت موقع سوار شدن به ماشین چسبوندیش اونجا! مگه دستم بهت نرسه...
(چویا سریع کارت رو می‌کشه، رمز رو می‌زنه و کیسه‌ها رو برمی‌داره)
چویا: (بدو بدو به سمت در خروجی) دازای بنال بیا تا قبل از اینکه با جاذبه کل این پاساژ رو بیارم پایین!
دازای: (با پاهای درازش آروم و خندون پشت سرش راه میفته، رو به صندوق‌دار) خداحافظ داداش، شراب‌ها رو تو یخچالتون بگذارید، دفعه بعد با تن ماهی میایم!