#bego_chasham

#bego_chasham
#part1

خودش بود، خدمتکار جدید سریع قدم برمیداشت انگار عجله داشت یک گردگیر هم دستش بود به یک اتاق رسید بدون در زدن در رو باز کرد.

مردی که روی مبل نشسته بود و یک لیوان ویس.کی در دست راستش بود گفت: خیلی بی ادبی که بدون در زدن وارد میشی چویا

خدمتکاری که چویا خطاب شده بود گفت: لیاقتت همینه ارباب الکی

ارباب الکی لقبی بود که چویا به اوسامو داده بود البته اوسامو هم کم نمیاورد لقب هایی عجیب غیب تر، چویا رو صدا میزد

دازای: خب حداقل بگو برای چرا اومدی اینجا مو هویجی؟ میدونی که نباید بی دلیل بیای اینجا

چویا: من که عاشق چشم و ابروت نیستم اومدم به دستور بانو کویو اتاق تون رو تمیز کنم

چویا اجازه نداد دازای جوابش رو بده سریع رفت سمت قفسه های کتاب و شروع به تمیز کردن کرد.
سکوت سنگینی بین آنها حکم فرما بود پس بهتره تا زمانی که آنها سکوت کرده اند توضیحی درباره اتاق اوسامو بدهم.

اتاق اوسامو اتاقی نسبتا بزرگ است که یک طرف دیوار، پنجره و تخت است یکم آن ور تر یک میز و صندلی که بنظر میاید میز کار باشد است و آن طرف دیوار، کمد لباس است که به کتابخانه چسبیده است همین طور دوتا مبل روبه رو به هم اونجاست که اوسامو روی یکی از مبل ها نشسته .
دازای تحمل این سکوت را نداشت پس سکوتی که بین آن ها بود رو شکست

دازای: مو هویجی بیا و اینجا بشین

تنها کاری که چویا میتوانست انجام دهد گفتن کلمه «چشم» بود اما چویا لجباز تر از این حرف ها بود

چویا: نمیتونم استراحت کنم من باید اتاق تون رو تمیز کنم وگرنه بانو کویو اعصبانی میشه

دازای با داد گفت: من ارباب تو ام یا بانو کویو ؟ هرچی من گفتم باید اطاعت کنی و بگی «چشم» چرا به حرفم گوش نمیدی؟

بی محلی تنها کاری بود که چویا میتونست انجام بده دازای هم فهمید که نمیشه چویا رو با داد کنترل کرد پس برای بار دوم حرفش رو به روش دیگه تکرار کرد

دازای: حیف واقعا حیف شد میخواستم درمورد بچه ها حرف بزنم ولی__

چویا: الان میام خدمتتون

چویا روی مبل مقابل دازای نشست و منتظر موند که دازای شروع به حرف زدن کنه.

دازای پاشو روی پاش گذاشت و گفت: خب از اونجایی که تو سر قولت موندی منم برای بچه ها هرچی درخواست کرده بودی رو فراهم کردم از معلم گرفته بگیر تاـــ

حرف دازای بخواطر در زدن قطع شد دازای آهی کشید و گفت: میتونی بیای تو

فردی که وارد اتاق شده بود
بانو کویو بود

چویا سریع به طرف بانو کویو قدم برداشت و بعد به بانو کویو ادا احترام کرد

کویو: اتاق دازای رو تمیز کردی؟

چویا میخواست جواب بانو کویو رو بده اما دازای سریع تر بود.

دازای: بله اتاقم رو تمیز کرد

کویو: پس میتونی بری

چویا از اتاق بیرون رفت و در رو پشت سرش بست.

کویو روی مبل مقابل دازای نشست و شروع به حرف زدن کرد اما حواس دازای جای دیگری بود او داشت به چویا فکر میکرد که لباس خدمتکار را چقدر چویا رو با مزه میکنه اما حرف آخر کویو دازای رو از فکر و خیال بیرون آورد

کویو:دازای تو، توی این 8 ماه کجا بودی؟

☆ ☆ ☆ ☆ ☆

چیز....یادم رفته بود پارت رو بزارم🤣