#The master’sonly slave#

.پارت«۴»

.
.
.
.
.
لبخند پر از تشکری زدم و گفتم :ممنونم ازتون،ببخشید که به زحمت انداختمون
رفت و شیلنگ آب پاش رو توی حیاط گذاشت و منم لنگون پشتش راه افتادم تا یه چیزی بده بخورم
همیشه متنفر بودم که دستم جلو کسی دراز باشه
برگشت و با یه حالتی نگاهم کرد :پاهات چیشده؟
-افتادم ،پیچ خورده
-در رفته؟
-نه خانم،در میرفت که از درد میمردم نمیتونستم همینقدر راه رو برم
با لبخند آره ای گفت و ادامه داد:بیا رو مبل بشین برات به چیزی بیارم
-نه مرسی من همینجا میشینم
-هر طور راحتی عزیزم
تشکری کردم و رفت تو
مخم یکم به کار افتاد تازه،حالا چیکار کنم آخه؟من چقد بی فکرم بلند شدم زدم بیرون که چی؟الان کجا برم؟اونا الان دارن چیکار میکنن ؟
اگه میموندم الان زن اون مردک هیز عوضی بودم.الان حتما فهمیدن که فرار کردم،نکنه مامان چیزیش بشه؟
کلافه بودم اونقدر غرق توی افکارم بودم که متوجه نشدم اون سن با سینی اومد نشست روبروم با تکون های دستش به خودم اومدم
جانم؟ببخشید!
-حواست کجاس دختر ؟برات غذا اوردم بخور نوش جونت
-واقعا خیلی ممنونم،ببخشید من مزاحمتون شدم
-این چه حرفه،غذاتو بخور
بیچاره بلند شد رفت تا من معذب نباشم به سینی نگاه کردم غذاهای خوبی بود
حمله کردم به غذاها به عرض چند دقیقه همشون بلعیدم سریع لیوان آبمو سر کشیدن و آخیشی گفتم
چند وقتی بود خوب غذا نخورده بودم،از استرس زیاد نمیتونستم غذا بخورم ،وای بجاش از پدرم خوب کتک خورده بودم.بیخیال فکر و خیال شدم و سعی کردم فکر کنم تا دنبال راه و چاره ای باشم تا کی میخواستم بمونم خونه مردم؟
بلند شدم و و اون خانومه رو صدا زدم
-خانوم؟خانوم؟
سریع از خونه اومد بیرون و گفت:
-جانم؟عه؟میخوای بری؟
نه دیگه میام رو تخم چشمان بشینم
-آره من بهتون خیلی زحمت دادم خیلی ممنونم باید برم.