پارت سوم | همنیمکتی✨🌸
پارت سوم | همنیمکتی✨🌸
ا/ت همچنان مشغول نوشتن جزوهاش بود که صدای آقای سوکجین بلند شد.
سوکجین: خب بچهها، قبل از شروع درس امروز میخوام جای بعضی از شما رو تغییر بدم.
همه با تعجب به هم نگاه کردند.
یکی از دانشجوها: استاد، چرا آخه؟
سوکجین: چون بعضیها زیادی با دوستاشون حرف میزنن!
چند نفر خندیدند.
سوکجین شروع به جابهجا کردن دانشجوها کرد. بعد از چند دقیقه، نوبت ا/ت رسید.
سوکجین: پارک ا/ت، لطفاً برو ردیف آخر، کنار کیم تهیونگ بشین.
ا/ت با تعجب سرش رو بالا آورد.
ا/ت: من؟
سوکجین: بله، خودت!
ا/ت وسایلش رو جمع کرد و به سمت صندلی آخر رفت.
تهیونگ هدفونش رو از گوشش درآورد و نگاهی به ا/ت انداخت.
ا/ت: سلام.
تهیونگ: سلام.
ا/ت کیفش رو کنار صندلی گذاشت و نشست.
چند دقیقه سکوت بینشون برقرار بود.
تا اینکه...
تهیونگ: تازه واردی؟
ا/ت: آره، امروز اولین روزمه.
تهیونگ: معلومه.
ا/ت با تعجب نگاهش کرد.
ا/ت: از کجا؟
تهیونگ لبخند کمرنگی زد.
تهیونگ: چون هنوز نمیدونی کدوم استادها سختگیرن.
ا/ت خندید.
ا/ت: پس تو از اون دانشجوهای قدیمی هستی؟
تهیونگ: میشه گفت.
در همین لحظه صدای سوکجین بلند شد.
سوکجین: آقای کیم! خانم پارک! ظاهراً درس من خیلی جذاب نیست!
چند نفر از دانشجوها خندیدند.
ا/ت سریع سرش رو پایین انداخت.
ا/ت: ببخشید استاد!
تهیونگ هم با خونسردی گفت:
تهیونگ: تقصیر من بود استاد.
سوکجین: پس امیدوارم دیگه تکرار نشه!
ا/ت زیر لب خندید.
تهیونگ کمی به سمتش خم شد و آروم گفت:
تهیونگ: دیدی؟ هنوز روز اولته، ولی با هم افتادیم تو دردسر!
ا/ت خندهاش گرفت.
و اینطوری اولین گفتوگوی کوتاه اون دو نفر شکل گرفت...
اما هنوز هیچکدوم نمیدونستن قراره چقدر به هم نزدیک بشن.
پایان پارت سوم 🌸✨
ا/ت همچنان مشغول نوشتن جزوهاش بود که صدای آقای سوکجین بلند شد.
سوکجین: خب بچهها، قبل از شروع درس امروز میخوام جای بعضی از شما رو تغییر بدم.
همه با تعجب به هم نگاه کردند.
یکی از دانشجوها: استاد، چرا آخه؟
سوکجین: چون بعضیها زیادی با دوستاشون حرف میزنن!
چند نفر خندیدند.
سوکجین شروع به جابهجا کردن دانشجوها کرد. بعد از چند دقیقه، نوبت ا/ت رسید.
سوکجین: پارک ا/ت، لطفاً برو ردیف آخر، کنار کیم تهیونگ بشین.
ا/ت با تعجب سرش رو بالا آورد.
ا/ت: من؟
سوکجین: بله، خودت!
ا/ت وسایلش رو جمع کرد و به سمت صندلی آخر رفت.
تهیونگ هدفونش رو از گوشش درآورد و نگاهی به ا/ت انداخت.
ا/ت: سلام.
تهیونگ: سلام.
ا/ت کیفش رو کنار صندلی گذاشت و نشست.
چند دقیقه سکوت بینشون برقرار بود.
تا اینکه...
تهیونگ: تازه واردی؟
ا/ت: آره، امروز اولین روزمه.
تهیونگ: معلومه.
ا/ت با تعجب نگاهش کرد.
ا/ت: از کجا؟
تهیونگ لبخند کمرنگی زد.
تهیونگ: چون هنوز نمیدونی کدوم استادها سختگیرن.
ا/ت خندید.
ا/ت: پس تو از اون دانشجوهای قدیمی هستی؟
تهیونگ: میشه گفت.
در همین لحظه صدای سوکجین بلند شد.
سوکجین: آقای کیم! خانم پارک! ظاهراً درس من خیلی جذاب نیست!
چند نفر از دانشجوها خندیدند.
ا/ت سریع سرش رو پایین انداخت.
ا/ت: ببخشید استاد!
تهیونگ هم با خونسردی گفت:
تهیونگ: تقصیر من بود استاد.
سوکجین: پس امیدوارم دیگه تکرار نشه!
ا/ت زیر لب خندید.
تهیونگ کمی به سمتش خم شد و آروم گفت:
تهیونگ: دیدی؟ هنوز روز اولته، ولی با هم افتادیم تو دردسر!
ا/ت خندهاش گرفت.
و اینطوری اولین گفتوگوی کوتاه اون دو نفر شکل گرفت...
اما هنوز هیچکدوم نمیدونستن قراره چقدر به هم نزدیک بشن.
پایان پارت سوم 🌸✨
- ۱۱۲
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط