چــرا پرنده‌ی دلم شبــی شکستــه بـال شد

چــرا پرنده‌ی دلم شبــی شکستــه بـال شد
چه‌شدکه لمـس دیدنت  برای من محال شد
مگــر مـرا نــدیده ای حریـص دیــدن تـواَم
چگونه بخت خفته‌ام به‌سمت این ملال شد
اگر که چــال گونـه‌ات دل مـرا نشـانه رفـت
فِتـادنم  به چـاه تو شــروع این روال  شـد
شبی که‌خنده‌های‌تو به‌گوش تشنه‌ام رسید
تمــام  لشڪـر  غمـم اسیــر انحـــلال شــد
به یوسف رخت اگر که دست من بریده شد
"حـواس پرتیِ دلم به گونه های چـال شـد"
فـدای خـط و خـال و آن نگـاه پر فریب تو
و چشــم پاک‌و روشنی‌که‌در جهـان‌مثال‌شد
نگو که -بی‌تفــاوتی- ز بـام خـاطرم گذشت
ندیده ای مگر جنون به عشقت احتمال شد
گل از درخـت آرزو اگر نچیــده دسـت مـن
تمــام‌‌ خواهشش‌فقط رسیدن و وصال‌شد