𝕱𝖑𝖔𝖜𝖊𝖗 𝖋𝖔𝖗 𝖋𝖊𝖊𝖑𝖎𝖓𝖌..!

𝕻𝖆𝖗𝖙:𝕱𝖔𝖚𝖗𝖙𝖊𝖊𝖓

▪︎ویو جیمین▪︎
تا به خودم اومدم دیدم دورم پر از ادمه و صدای امبولانس و همه همه ی مردم همه جا پیچیده بود ک بزور ات رو ازم گرفتن و بردن الان یه هفته اس ک میگذره اما ات هنوز بهوش نیومده دکترا گفتن تنها کاری که کردم میتونیم انجام بریم صبر کردنه کل مدت رو از بیمارستان تکون نخوردم دیگه داشتم دیوونه میشدم اجوما اومد و با هزار تا بهونه منو فرستاد خونه
کل شب بیدار بودم بهم فشار میاوردن نمیتونستم نفس بکشم همش به ات فکر کردم و نگرانش بودم اون لبخندش، حرفاش مدام تو مغزم تکرار میشد قشنگترین چیزی ک تا حالا دیده بودم لبخند ات بود
یکی مدام به گوشیم زنگ میزد رفتم سمت گوشی و جواب دادم دکتری روی ات تحقیقات انجام میداد زنگ زده بود
جیمین: بله
دکتر: سلام ببخشید مزاحم شدم یک خبر خیلی خوب دارم ک نمیتونم صبر کنم تا وقتی حضوری همو دیدیم بهتون بگم امیگدال های مغز ات از حالت قبلی بزرگ تر شدن این یعنی اون الان در حال بهبودی
جیمین: واقعا
با شنیدن این اشکام بدون اراده سرازیر شد زندگیمون تا داشت رنگ خوشی رو به خودش میگرفت یکی رنگ سیاهی رو روش پخش کرد
یعنی کجا اشتباه کردم ک دارم تقاص پس میدم
کل شب رو بیدار بودم و همینکه اسمون روشن شد رفتم بيمارستان خیابونا خلوت بود و هیچکس دیده نمیشد به بیمارستان ک رسیدم تمام دلتنگیام چند برابر شد همون لحظه سرمو رو به اسمون گرفتم گفتم: خدایا خودت میدونی هیچ دلیلی برای زندگی نداشتم اما تو بهم ات رو دادی اما اگه الان میخوای اونو ازم بگیری مطمئن باش هرگز نمیتونم به زندگیم ادامه بدم... زندگی برای من تموم میشه خودت میدونی، خواهش میکنم اونو به من برگردون
وارد بیمارستان شدم اجوما رو دیدم ک خوابش برده بود کنارش نشستم ک بیدار شد
اجوما: چرا اینقدر زود اومدی، معلومه کل شب رو نخوابیدی
جیمین: خواب حتی فکرشم خنده داره دیشب دکتر ات بهم زنگ زد گفت ک ات یه تغییراتی توی مغزش به وجود اومده و احتمال بهبودیش هست اجوما اگه ات بهوش بیاد زندگی جدیدی رو تجربه میکنه ایندفه اگه بهوش بیاد شاید... شاید بگه که... دوسم داره
اجوما: پسرم گریه نکن اون حتما خوب میشه شما چیزای قشنگی رو باهم تجربه میکنید... من مطمئنم
جیمین: باور کن تنها دلیلی ک باعث شده سرپا وایستم همینه
ساعت هشت شب بود و اجوما رفته بود، توی راهرو بیمارستان نشسته بودم ک دکتر اومد بهم اجازه داد برم تو اتاق تا بتونم از نزدیک ات رو ببینیم... نمیدونم ک چطور پرستارا لباس مخصوص رو تنم کردن و من حالا تو فاصله چند سانتی از ات بودم دستش رو گرفتم و به صورت قشنگش نگاه کردم...