بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
سنت الرسول (ص) فقط این نیست که به هنگام نماز دست‌ها را بیاندازیم و یا ببندیم. بین مذاهب چهارگانه‌ اهل سنت نیز در این حکم اختلاف است. بالاخره سنت کدام بوده است؟
سنت الرّسول (ص) فقط این نیست که بگوییم ازدواج موقت (متعه) حلال است یا نیست؟ که حتی اقوال اهل سنّت نیز در این خصوص بسیار متفاوت است و حتی اغلب تصریح به سنت بودن این ازدواج در زمان ایشان و حرام شدنش در زمان خلیفه دوم دارند - آیا در عین حرام کردن ازدواج موقت، صادر کردن حکم جهاد نکاح و حلال کردن زن، خواهر و مادر، بر یک عده تروریست، العیاذ بالله سنّت الرّسول است؟ البته این جنایت وهابی‌های انگلیسی است و نه سنّی‌ها، اما آنان نیز خود را سلفی و پیرو سنّت الرّسول می‌نامند.
سنت الرّسول (ص) فقط این نیست که سجده بر روی هر چیزی را جایز بدانند، حتی روی هر چیزی حتی فرش و موکت سجده کنند، بعد به جان شیعه بیافتند که چرا روی مهر سجده می‌کنی، پس مشرک هستی(؟!)؛ خُب مُهر هم نه تنها خاک، بلکه یکی از همان هر چیزی هست که مجاز می‌دانند. در هر حال اینها همه احکام است.
سنت الرسول صلوات الله علیه و آله:
سنت رسول (ص) این است که همه‌ی اوامر و فرمایشات ایشان را یکجا قبول کنیم، نه این که دین خدا را تجزیه کنیم. بگوییم: این بخشش را قبول داریم، آن بخشش را قبول نداریم.
سنت رسول (ص) این است که بدانیم که نه تنها فرقی بین احکام نماز و احکام ولایت، امامت و خلافت نیست، بلکه ولایت، امامت و خلافت مهم‌تر است، و اگر مورد توجه و تبعیت قرار نگرفت، اسلام یزیدی و امریکایی حاکم می‌ شود و مسلمانان به نام سنّت الرّسول (ص) با یزید زمان خود بیعت می‌کنند. بیعتی ذلیلانه و مُهلک.
سنت رسول (ص) این است که اگر با خدا و پیامبرش (ص)، بیعتی بستیم - غدیر خم، آن بیعت را نقض نکنیم و اگر تأکید نمود، نگوییم هذیان می‌گوید و بعد هر کاری که خواستیم، به نام او و سنّتش نکنیم. سنّت رسول (ص) این است که علی (ع) و قرآنش را از مسجد بیرون نکنیم.
سنت رسول (ص) این است که امر خدا در قرآن کریم در خصوص مودت، محبت و پیروی اهل بیتش علیهم‌السلام که نتیجه و مزد رسالتش اعلام شد و توصیه‌های مکرر ایشان نسب به اهل بیت (ع) را اطاعت کنیم.
و خلاصه سنت رسول (ص) این است که ببینیم آیا ما مصداق کسانی که امت و همراه با حضرت محمد صلوات الله علیه و آله هستند، و در قرآن توصیف‌ شان آمده است، هستیم یا خیر؟ شیعه، اهل سنّت (سنّ)، صحابه، امت یا هر اسمی که بگوییم، یعنی آیه ذیل، وگرنه فقط نامگذاری و ادعاست:(ادامه دارد...)