مردم

مردم

شمالم تا جنوبم عشق چه خاک و گندمی داره
صدایم یاریم کنه بگم چه مردمی دارم

بگو این حق هیچ کس نیست که با ثروت فقیر باشه
کسی که فرش میبافه نباید روی حصیر باشه

اگر چه سختی از انسان یه کوه درد میسازه
ولی باز از مردم ما درد داره یه مرد میسازه

شمالم تا جنوبم عشق چه خاک و گندمی دارم
صدایم یاریم کنه بگم چه مردمی دارم

نگاه کن بچه های کار چجور تو اب و اتیشن
تو این روزهای سخت کمک خرج پدر میشن

من تو مردمی هستیم که اینده تو مشت ماست
که از هفتاد نسل قبل هزار اسطور پشت ماست

افسوس که این مزرعه را آب گرفته
دهقان مصیبت زده را خواب گرفته
خون دل ما رنگ می ناب گرفته
وز سوزش تب پیکرمان تاب گرفته
چشمان خرد پرده زخوناب گرفته
رخسار هنر گونه مهتاب گرفته