گاهی وقتا اون میخنده و اون لحظه دنیا برای اون پسر تموم

گاهی وقتا اون می‌خنده و اون لحظه، دنیا برای اون پسر تموم می‌شه.
نه از غصه، نه از خوشی...از اون حس عجیبی که بین بودن و نداشتن گیرش می‌ندازه.

اون نگاهش می‌کنه، مثل همیشه، همون نگاه مهربونی که یعنی: خوبه که هستی، دوست من.
ولی برای اون پسر... این جمله یه خنجره... البته با لبخندی درخشان از طرف اون دختر...
چون (دوست) بودن یعنی خط مرزی که نمی‌تونی ازش رد شی، حتی اگه تمام دلت اون طرف بمونه.

عشق همیشه صدا نداره...
گاهی فقط یه نگاهه که زیادی طول می‌کشه،
و یه لبخند که برای همیشه اشتباه معنی می‌کنی.

(پایان)