تولد یک قهرمان پارت پنج
ویو شیروها
ایزو چان کووووووووووووووو؟ یهو دیدم چسبیده به پای المایت که تو هواس و احساس کردم زمین رفت اسمون اسمون اومد زمین... بعد از اون حدود سی بار به گوشیش زنگ زدم تا اینکه شارژم تموم شد و داشتم از استرس عرق سرد میریختم.... شروع به گشتن کوچه پس کوچه ها کردم تا اینکه نیم ساعت بعد... برای من که پنج سال بود پیداش کردم... چهرش کمی غمگین بود و سرش پایین بود و دفترچشو بغل کرده بود... قلبم ریخت و دوباره برگشت و از نگرانی اشکام سرازیر شد و دویدم و بغلش کردم و کَلَشو با گوش های خرگوشیم گرفتم تا دوباره رایحه ی خوبشو با بویایی خرگوشی حس کنم(منحرف نشید لطفا) و هق هق کنان داد زدم: دیگه اینجوری نپر وسططططط..... گوشیتو چک کن توروخودا.... نمیدونی چطوری سه دور این منطقه رو دور زدم خیلی نگران شدمممممم اخه کی سوار ملت میشه؟ "
(باید بگم اینجا همونجایی شد که ایزوکو راز المایت رو فهمید و گفت نمیتونی قهرمان شی و....)
ویو ایزوکو
وقتی با ناراحتی از حرفای المایت میرفتم یهو دیدم یه خرگوش گنده پرید و من رو انداخت زمین.. اصلا حواسم نبود... شیرو چان با گوشای خرگوشیش بود که داشت من رو تو بغلش خفه میکرد... وقتی اینجوری میشد زورش خیلی زیاد بود... به بدن نحیف و کوتولش نمیخورد
ویو شیروها
همین طور تو بغلش هق هق میکردم که صدایی ازش شنیدم
مممممممم
یه لحظه وایستادم و دوباره اون صدارو در اورد
ممنننننمنننننننننیییی
وقتی فهمیدم دارم خفش میکنم سریع پریدم هوا و با نگرانی بهش نگاه کردم و همه جاشو بررسی کردم تا اسیبی ندیده باشه و گفتم: ببخشید بخشید ببخشید!!! نمیخواستم اذیتت کنم ایزو چان... جاییت درد نمیکنه که؟ "و با نگرامی بهش نگاه کردم که همهمه ای شنیدم و گوشا مو جمع کردم...(بچم فقط برای ایزوکو خرگوش میشه جانممم) با هم به جمعیت نگاه کردیم و زمزمه کردم: ما چرا... اینجاییم؟"
ایزو "حتما از سر عادت اومدم به محل هیاهو ها..."
شیرو "منم که... دنبال تو میگشتم ایزو چان..."
با هم بلند شدیم و رفتیم طرف جمعیت و از زیرشون خزیدیم جلو تا اینکه... با صحنه ای رو به رو شدم که باعث شد دو زانو بیوفتم زمین... اون... اون... اون تبهکار لجنی!! مگه... مگه المایت شکستش نداد؟ نکنه اتفاقی افتاده؟ المایت خوبه؟ ایزو چان میدونه؟ نگاهم افتاد به بقیه که همهمه راجب اینکه المایت کجاست و اینا در گرفت و ایزو چان با عذاب وجدان بدی سرش پایین بود که دلم شکست ولی وقتی زمزمه کرد: اینا همش تقصیر منه... "دلم شکست... خواستم بهش بگم نه اینطور نیست که یهو سر و صداها دوباره توجهم رو به تهبکار جلب کرد و اونجا.... کاچاننننننننن!!!!!!!!! اون... اون اینجا... گروگان تبهکار بود؟ از جا پریدم... نه نه نه... باید کمکش میکردم... باید... یه کاری میکردم... اره... اما... چطوری؟ من یه بی مصرفم... ناگهان یهو دستم کیفمو قاپید و داشتم بدون فکر در حالی که میخواستم بدوم سمتش اینه ای از تو کیفم بر میداشتم که قهرمانی جلومو گرفت... التماسش کردم بزاره برم که گفت: این ما هم نیست... چه برسه به تو بچه... تو خودت زخمی ای اصلا اینجا چیکار میکنی؟" با چهره ی گرفته نگاهش کردم که یهو با دیدن اتفاق بعدی از ترس چشمام سیاهی رفت...
ببخشید اگه کوتاهه من شست دست چپم از پنجشنبه ی هفته ی پیش ضرب دیده و همین چهارشنبه تو باشگاه داشتم اسپک یکی از بچه ها رو دریافت میکردم که توپ دقیقا خورد به شستم و الان بدترم شده(والیبال میرم)... لطفا مواظب باشید... فردا سه تا پارت میزارم اما امکان داره امروز هم وقت کنم یکی دیگه بنویسم... مرسی که میخونید... تا اینجا چطوره؟ محوریت داستان از این بیشتر رو شونن باشه یا حماسی و عاشقانه تر؟
راستی صفحه ی دوم هم شیرو چان برای سی تایی شدنمونه... البته دیر شد بخشید
ایزو چان کووووووووووووووو؟ یهو دیدم چسبیده به پای المایت که تو هواس و احساس کردم زمین رفت اسمون اسمون اومد زمین... بعد از اون حدود سی بار به گوشیش زنگ زدم تا اینکه شارژم تموم شد و داشتم از استرس عرق سرد میریختم.... شروع به گشتن کوچه پس کوچه ها کردم تا اینکه نیم ساعت بعد... برای من که پنج سال بود پیداش کردم... چهرش کمی غمگین بود و سرش پایین بود و دفترچشو بغل کرده بود... قلبم ریخت و دوباره برگشت و از نگرانی اشکام سرازیر شد و دویدم و بغلش کردم و کَلَشو با گوش های خرگوشیم گرفتم تا دوباره رایحه ی خوبشو با بویایی خرگوشی حس کنم(منحرف نشید لطفا) و هق هق کنان داد زدم: دیگه اینجوری نپر وسططططط..... گوشیتو چک کن توروخودا.... نمیدونی چطوری سه دور این منطقه رو دور زدم خیلی نگران شدمممممم اخه کی سوار ملت میشه؟ "
(باید بگم اینجا همونجایی شد که ایزوکو راز المایت رو فهمید و گفت نمیتونی قهرمان شی و....)
ویو ایزوکو
وقتی با ناراحتی از حرفای المایت میرفتم یهو دیدم یه خرگوش گنده پرید و من رو انداخت زمین.. اصلا حواسم نبود... شیرو چان با گوشای خرگوشیش بود که داشت من رو تو بغلش خفه میکرد... وقتی اینجوری میشد زورش خیلی زیاد بود... به بدن نحیف و کوتولش نمیخورد
ویو شیروها
همین طور تو بغلش هق هق میکردم که صدایی ازش شنیدم
مممممممم
یه لحظه وایستادم و دوباره اون صدارو در اورد
ممنننننمنننننننننیییی
وقتی فهمیدم دارم خفش میکنم سریع پریدم هوا و با نگرانی بهش نگاه کردم و همه جاشو بررسی کردم تا اسیبی ندیده باشه و گفتم: ببخشید بخشید ببخشید!!! نمیخواستم اذیتت کنم ایزو چان... جاییت درد نمیکنه که؟ "و با نگرامی بهش نگاه کردم که همهمه ای شنیدم و گوشا مو جمع کردم...(بچم فقط برای ایزوکو خرگوش میشه جانممم) با هم به جمعیت نگاه کردیم و زمزمه کردم: ما چرا... اینجاییم؟"
ایزو "حتما از سر عادت اومدم به محل هیاهو ها..."
شیرو "منم که... دنبال تو میگشتم ایزو چان..."
با هم بلند شدیم و رفتیم طرف جمعیت و از زیرشون خزیدیم جلو تا اینکه... با صحنه ای رو به رو شدم که باعث شد دو زانو بیوفتم زمین... اون... اون... اون تبهکار لجنی!! مگه... مگه المایت شکستش نداد؟ نکنه اتفاقی افتاده؟ المایت خوبه؟ ایزو چان میدونه؟ نگاهم افتاد به بقیه که همهمه راجب اینکه المایت کجاست و اینا در گرفت و ایزو چان با عذاب وجدان بدی سرش پایین بود که دلم شکست ولی وقتی زمزمه کرد: اینا همش تقصیر منه... "دلم شکست... خواستم بهش بگم نه اینطور نیست که یهو سر و صداها دوباره توجهم رو به تهبکار جلب کرد و اونجا.... کاچاننننننننن!!!!!!!!! اون... اون اینجا... گروگان تبهکار بود؟ از جا پریدم... نه نه نه... باید کمکش میکردم... باید... یه کاری میکردم... اره... اما... چطوری؟ من یه بی مصرفم... ناگهان یهو دستم کیفمو قاپید و داشتم بدون فکر در حالی که میخواستم بدوم سمتش اینه ای از تو کیفم بر میداشتم که قهرمانی جلومو گرفت... التماسش کردم بزاره برم که گفت: این ما هم نیست... چه برسه به تو بچه... تو خودت زخمی ای اصلا اینجا چیکار میکنی؟" با چهره ی گرفته نگاهش کردم که یهو با دیدن اتفاق بعدی از ترس چشمام سیاهی رفت...
ببخشید اگه کوتاهه من شست دست چپم از پنجشنبه ی هفته ی پیش ضرب دیده و همین چهارشنبه تو باشگاه داشتم اسپک یکی از بچه ها رو دریافت میکردم که توپ دقیقا خورد به شستم و الان بدترم شده(والیبال میرم)... لطفا مواظب باشید... فردا سه تا پارت میزارم اما امکان داره امروز هم وقت کنم یکی دیگه بنویسم... مرسی که میخونید... تا اینجا چطوره؟ محوریت داستان از این بیشتر رو شونن باشه یا حماسی و عاشقانه تر؟
راستی صفحه ی دوم هم شیرو چان برای سی تایی شدنمونه... البته دیر شد بخشید
- ۹۶۴
- ۰۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
