بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
در هر موضوع و موردی، بسیار مهم است که اولاً از سوی خودمان واژه سازی بیربط ننماییم، و ثانیاً در معنای درست واژگان بیندیشیم؛ چرا که همین واژگان ومعانی آنها،ذهن را درگیر نموده و جهت میدهند.
به عنوان مثال، یکی میپرسد: چگونه میشود مثل و شبیه خدا شد؟، حال آن که او مثل و مانندی ندارد: لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ - به هیچ وجهی و به هیچ مقداری کسی مثل او نیست.(سوره شوری بخشی از آیه 11)
یا دیگری میپرسد: چگونه میتوان شبیه خدا شد؟، در حالی که او شبیهی ندارد و مگر میشود که مخلوق شبیه خالقش شود؟! «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ - و برای او هرگز همتایی شبيه و مانندی نبوده است.(سوره اخلاص آیه 4)
معیت با خداوند سبحان معیت با خداوند سبحان می تواند معانی متفاوتی داشته باشد. اگر مقصود انسان با خدا بودن باشد، صحیح است، اما اگر مقصود همراه خدا بودن باشد، صحیح نیست؛ چرا که خداوند سبحان، نیازی به حرکت ندارد و به راهی نمی رود تا یک عده با او همراه شوند!
خداوند سبحان، همیشه و در همه حال با بندگانش میباشد «وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ - و او با شماست، هر کجا که باشید. (سوره حدید بخشی از آیه 4)
یعنی از مؤمن و متقی، تا کفر و فاسق، لحظهای جدای از خدا و خارج از حکومت او نمیگردد، اما رویکرد بندگان متفاوت است، برخی در هر حالی با خدا هستند - برخی گاهی هستند و گاهی نیستند - و برخی دیگر، کلاً روی برگرداندهاند.
راهکار عملی : هرگز به دنبال این که از سوی خود راهکاری برای قُرب الی الله بتراشیم نباشیم؛ مگر مخلوق و عبد بندۀ ناتوان و فقیر و نیازمند، میتواند هدایت کنندۀ خودش باشد؟! لذا اوست که باید راه رشد، کمال و قُرب بندهاش را وضع و ابلاغ نماید و چنین نموده است - اوست که باید نقشۀ راه را در کتابی تبیین نماید و پیامبر، امام، معلم و مربی بفرستد، که چنین نموده است.
بنابراین، هر کسی که قصد ارتقای مراتب وجودی خودش و قُرب به هستی محض، الله جلّ را مینماید، باید ببیند او چه راهی نشان داده، چه فرموده و چه خواسته و همان را انجام دهد.
به عنوان مثال: سرآمد تمامی رهنمود ها، توصیهها و دستور العملها، این است که مرا بپرستید - جز من را بندگی نکنید و هیچ چیزی را با من شریک قرار ندهید، دعوت تمامی پیامبران نیز همین بوده است: وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ... - و خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد و به پدر و مادر احسان كنيد. (سوره نساء بخشی از آیه 36)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
در هر موضوع و موردی، بسیار مهم است که اولاً از سوی خودمان واژه سازی بیربط ننماییم، و ثانیاً در معنای درست واژگان بیندیشیم؛ چرا که همین واژگان ومعانی آنها،ذهن را درگیر نموده و جهت میدهند.
به عنوان مثال، یکی میپرسد: چگونه میشود مثل و شبیه خدا شد؟، حال آن که او مثل و مانندی ندارد: لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ - به هیچ وجهی و به هیچ مقداری کسی مثل او نیست.(سوره شوری بخشی از آیه 11)
یا دیگری میپرسد: چگونه میتوان شبیه خدا شد؟، در حالی که او شبیهی ندارد و مگر میشود که مخلوق شبیه خالقش شود؟! «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ - و برای او هرگز همتایی شبيه و مانندی نبوده است.(سوره اخلاص آیه 4)
معیت با خداوند سبحان معیت با خداوند سبحان می تواند معانی متفاوتی داشته باشد. اگر مقصود انسان با خدا بودن باشد، صحیح است، اما اگر مقصود همراه خدا بودن باشد، صحیح نیست؛ چرا که خداوند سبحان، نیازی به حرکت ندارد و به راهی نمی رود تا یک عده با او همراه شوند!
خداوند سبحان، همیشه و در همه حال با بندگانش میباشد «وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ - و او با شماست، هر کجا که باشید. (سوره حدید بخشی از آیه 4)
یعنی از مؤمن و متقی، تا کفر و فاسق، لحظهای جدای از خدا و خارج از حکومت او نمیگردد، اما رویکرد بندگان متفاوت است، برخی در هر حالی با خدا هستند - برخی گاهی هستند و گاهی نیستند - و برخی دیگر، کلاً روی برگرداندهاند.
راهکار عملی : هرگز به دنبال این که از سوی خود راهکاری برای قُرب الی الله بتراشیم نباشیم؛ مگر مخلوق و عبد بندۀ ناتوان و فقیر و نیازمند، میتواند هدایت کنندۀ خودش باشد؟! لذا اوست که باید راه رشد، کمال و قُرب بندهاش را وضع و ابلاغ نماید و چنین نموده است - اوست که باید نقشۀ راه را در کتابی تبیین نماید و پیامبر، امام، معلم و مربی بفرستد، که چنین نموده است.
بنابراین، هر کسی که قصد ارتقای مراتب وجودی خودش و قُرب به هستی محض، الله جلّ را مینماید، باید ببیند او چه راهی نشان داده، چه فرموده و چه خواسته و همان را انجام دهد.
به عنوان مثال: سرآمد تمامی رهنمود ها، توصیهها و دستور العملها، این است که مرا بپرستید - جز من را بندگی نکنید و هیچ چیزی را با من شریک قرار ندهید، دعوت تمامی پیامبران نیز همین بوده است: وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ... - و خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد و به پدر و مادر احسان كنيد. (سوره نساء بخشی از آیه 36)(ادامه دارد...)
- ۲۵
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط