بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
آیا کسی هست که برای رسیدن به هدفی مشخص و مقصدی معلوم، نیازی به نقشۀ راه و قوانین پیمودن آن نداشته باشد؟!
الف)- پاسخ درست و منطقی، به هر پرسش یا شبهه‌ای، فقط آنگاه امکان‌پذیر است که پرسش یا شبهه نیز درست مطرح شود؛ به عنوان مثال در همین پرسش، رسیدن به خدا یعنی چه؟! مگر خدا جسم است وجا ومکانی دارد یا در سطحی قراردارد که کسی به آن برسد؟!
در قرآن مجید، به سِیر الی الله - قُرب الی الله - و لقاء الله تصریح شده است، اما در هیج کجا از رسیدن به خدا سخنی به میان نیامده است. حتی تصور رسیدن به خدا، مستلزم تصور حدود، جا و مکان برای خداوند سبحان می‌ باشد؛ و کسی که در مراتب وجود و کمالات به خدا برسد، مثل او می‌شود، در حالی که او مثل ومانندی ندارد- لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ!
ب) - ممکن است گفته شود: مقصود همان قُرب الی الله می‌ باشد. باز هم باید توجه داشت که خداوند متعال، جسم و مکان و اندازه ندارد که کسی بتواند به او نزدیک، یا از او دور شود؛ بلکه او هستی و کمال محض است، و نزدیک شدن به او یعنی: بالاتر رفتن مراتب وجودی و دوری از او یعنی: گمراهی و پایین رفتن مراتب و درجات وجودی؛ لذا هر کسی کمالات بیشتری کسب نماید، مراتب و درجات وجودی خودش ارتقا می‌یابد، پس قُرب می‌یابد.
کمال، حدّی ندارد :خداوند سبحان، هستی وکمال محض است و تمامی اسماء کمالیه به او اختصاص دارد - وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى، چنان که هر چه از کمالات را در نظر بگیرید، اسم اوست.
حال می‌پرسیم: کمالِ حیات، علم، حکمت، جلال، جمال، قوت، قدرت، جود، کرم و رحمت، چیست و کجا به پایان می‌رسد که کسی بتواند در سِیر الی الله و قُرب الی الله، به آن برسد و متوقف گردد؟!
بنابراین، سِیر الی الله و قُرب الی الله، یعنی همان رشد و کمال و فقط با حرکت به سوی او حاصل میشود، حدّ و توقفی ندارند، لذا در بهشت نیز تداوم دارد و مراتب وجودی اهل بهشت، بالاتر می‌رود و مقرب‌تر می‌گردند.
دین و شریعت : باید دو مقولۀ دین و شریعت را جداگانه مورد توجه قرار داد. دین‌، همان مجموعۀ جهان‌بینی، اعتقادات و باورهای ایمانی می‌باشد؛ خواه دین خدا باشد، یا ادیان و مکاتب ساخت بشر که هیچ مبنای علمی ندارند، بلکه همگی دروغ و مبتنی بر تخیلات و گمان‌های واهی می‌ باشند که از آنها پیروی نیز می‌نمایند!(ادامه دارد...)