امــروز غروب

امــروز غروب
پیاده روهــای غمــگین را قــدم میزدم
عابــران بی تفــاوت از کنــارم
سکــوتم را لگــد می کردنــد
زیــر هجــوم افکــارم
تـــو را آرزو کــردم
کــاش یکــی ازاین عابــران بودی
هیــچ نگــاهی آشــنا نبــود
جــز کودک فال فروشــی که نگــاه غمگیــنش
بغــض مرا بــه انفــجار رســاند