سرخی عشق پارت ۳
باشگاه کم‌کم آروم شد. پسره غرغرکنان رفت سمت رختکن.
تانیا بطری آب رو بست، نفس عمیقی کشید و بالاخره کامل رو به بچه‌ها برگشت.
والت با ذوق:
والت:همیشه همینقدر خطرناکی یا امروز حوصلت سر رفته بود؟
تانیا شونه بالا انداخت:
تانیا:امروز ملایم بودم.
هانچو زیر لب:
هانچو:اگه این ملایمه، حالت عصبانی‌ش چیه دیگه؟ زلزله؟
شو هنوز ساکت بود. نگاهش فرق کرده بود. نه فقط تحسین… یه جور سوال تو چشماش تانیا متوجه شد.
آروم‌تر از قبل گفت:
تانیا:چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
شو چند ثانیه مکث کرد. بعد جدی گفت:
شو :تو وقتی می‌جنگی… انگار یه دیوار دور خودت می‌کشی
باشگاه برای لحظه‌ای ساکت شد.
تانیا لبخندش محو شد.
تانیا:دیوار؟
شو:آره. انگار نمی‌خوای کسی نزدیک شه.
والت با تعجب گفت
والت :وااای فلسفه شروع شد! من برم پاپ‌کورن بیارم؟»
تانیا چشم‌غره رفت سمت والت ولی نگاهش دوباره برگشت سمت شو.
این بار خبری از پوزخند نبود.
تانیا :همه وقتی می‌جنگن یه زره می‌پوشن. تو نمی‌پوشی؟
شو آهسته گفت
شو :می‌پوشم. ولی پشتش قایم نمی‌شم.»
یه سکوت سنگین بینشون افتاد.
نه بد. نه ناراحت‌کننده. فقط… عمیق.
تانیا چند قدم جلو اومد.
خیلی نزدیک.
تانیا:و فکر می‌کنی من قایم شدم؟
شو مستقیم تو چشماش نگاه کرد.
برای اولین بار بدون دستپاچگی.
شو:فکر می‌کنم قوی‌ای… ولی لازم نیست همیشه تنها باشی.
قلب تانیا یه لحظه نامنظم زد.
یه چیز تو صورتش نرم شد. خیلی کوتاه. .هانچو آروم به والت گفت
هانچو:اینا برای تمرین اومدن یا سریال عاشقانه ساختن؟
والت با خنده گفت
والت :من فقط اومدم دمبل بزنم، چرا فضا اینجوری شد؟!
تانیا یه قدم عقب رفت و دوباره همون حالت مغرور معروفش برگشت.
تانیا:خیلی خب قهرمان فرفره گردونی… اگه انقدر تحلیل بلدی، بیا یه چالش.
شو ابرو بالا انداخت.
شو:چه چالشی؟
تانیا:مسابقه سرعت. تو زمین تمرین اون سمت باشگاه. سه راند.
بازنده… باید به برنده یه راز بگه.
والت: اوووووووفففففففف این دیگه جدیه!
شو لبخند زد.
شو:قبوله.
چند دقیقه بعد.
دو نفر روبه‌روی هم.
نگاه‌ها قفل.
هانچو نقش داور رو گرفت.
هانچو:سه… دو… یک!
هیلی سریع حرکت میکردن
تانیا خیلی چابک بود
شو این بار تمرکزش کامل بود.
راند اول: مساوی.
راند دوم: شو با یه حرکت غیرمنتظره برتری گرفت.
راند سوم… نفس‌گیربود
در نهایت، تانیا با اختلاف خیلی کم برد.
نفس‌نفس‌زنان نزدیک شو ایستاد.
تانیا:خب… قهرمان. رازتو بگو.
شو چند لحظه سکوت کرد.
بعد آروم گفت
شو:اولین بار که دیدمت… فکر کردم فقط خطرناکی.
ولی الان… می‌دونم فقط قوی‌ای.
و این… جذاب‌تره.
والت: وااااااااااااااااااااااای 😱🔥
هانچو دست زد
هانچو:این دیگه ضربه فنی احساسی بود!
تانیا چند ثانیه حرف نزد.
بعد خیلی آروم گفت
تانیا:پس شاید یه روز… بذارم بدون زره ببینیم چی میشه.
و برای اولین بار، لبخندش نه شیطنت داشت… نه غرور.
فقط واقعی بود
تانیا بطری آب رو بست، نفس عمیقی کشید و بالاخره کامل رو به بچه‌ها برگشت.
والت با ذوق:
والت:همیشه همینقدر خطرناکی یا امروز حوصلت سر رفته بود؟
تانیا شونه بالا انداخت:
تانیا:امروز ملایم بودم.
هانچو زیر لب:
هانچو:اگه این ملایمه، حالت عصبانی‌ش چیه دیگه؟ زلزله؟
شو هنوز ساکت بود. نگاهش فرق کرده بود. نه فقط تحسین… یه جور سوال تو چشماش تانیا متوجه شد.
آروم‌تر از قبل گفت:
تانیا:چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
شو چند ثانیه مکث کرد. بعد جدی گفت:
شو :تو وقتی می‌جنگی… انگار یه دیوار دور خودت می‌کشی
باشگاه برای لحظه‌ای ساکت شد.
تانیا لبخندش محو شد.
تانیا:دیوار؟
شو:آره. انگار نمی‌خوای کسی نزدیک شه.
والت با تعجب گفت
والت :وااای فلسفه شروع شد! من برم پاپ‌کورن بیارم؟»
تانیا چشم‌غره رفت سمت والت ولی نگاهش دوباره برگشت سمت شو.
این بار خبری از پوزخند نبود.
تانیا :همه وقتی می‌جنگن یه زره می‌پوشن. تو نمی‌پوشی؟
شو آهسته گفت
شو :می‌پوشم. ولی پشتش قایم نمی‌شم.»
یه سکوت سنگین بینشون افتاد.
نه بد. نه ناراحت‌کننده. فقط… عمیق.
تانیا چند قدم جلو اومد.
خیلی نزدیک.
تانیا:و فکر می‌کنی من قایم شدم؟
شو مستقیم تو چشماش نگاه کرد.
برای اولین بار بدون دستپاچگی.
شو:فکر می‌کنم قوی‌ای… ولی لازم نیست همیشه تنها باشی.
قلب تانیا یه لحظه نامنظم زد.
یه چیز تو صورتش نرم شد. خیلی کوتاه. .هانچو آروم به والت گفت
هانچو:اینا برای تمرین اومدن یا سریال عاشقانه ساختن؟
والت با خنده گفت
والت :من فقط اومدم دمبل بزنم، چرا فضا اینجوری شد؟!
تانیا یه قدم عقب رفت و دوباره همون حالت مغرور معروفش برگشت.
تانیا:خیلی خب قهرمان فرفره گردونی… اگه انقدر تحلیل بلدی، بیا یه چالش.
شو ابرو بالا انداخت.
شو:چه چالشی؟
تانیا:مسابقه سرعت. تو زمین تمرین اون سمت باشگاه. سه راند.
بازنده… باید به برنده یه راز بگه.
والت: اوووووووفففففففف این دیگه جدیه!
شو لبخند زد.
شو:قبوله.
چند دقیقه بعد.
دو نفر روبه‌روی هم.
نگاه‌ها قفل.
هانچو نقش داور رو گرفت.
هانچو:سه… دو… یک!
هیلی سریع حرکت میکردن
تانیا خیلی چابک بود
شو این بار تمرکزش کامل بود.
راند اول: مساوی.
راند دوم: شو با یه حرکت غیرمنتظره برتری گرفت.
راند سوم… نفس‌گیربود
در نهایت، تانیا با اختلاف خیلی کم برد.
نفس‌نفس‌زنان نزدیک شو ایستاد.
تانیا:خب… قهرمان. رازتو بگو.
شو چند لحظه سکوت کرد.
بعد آروم گفت
شو:اولین بار که دیدمت… فکر کردم فقط خطرناکی.
ولی الان… می‌دونم فقط قوی‌ای.
و این… جذاب‌تره.
والت: وااااااااااااااااااااااای 😱🔥
هانچو دست زد
هانچو:این دیگه ضربه فنی احساسی بود!
تانیا چند ثانیه حرف نزد.
بعد خیلی آروم گفت
تانیا:پس شاید یه روز… بذارم بدون زره ببینیم چی میشه.
و برای اولین بار، لبخندش نه شیطنت داشت… نه غرور.
فقط واقعی بود
- ۲.۸k
- ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
