پایان روز چه دارم؟ روزی که از صبح به دنبال رؤیاهایم بوده‌

پایان روز چه دارم؟ روزی که از صبح به دنبال رؤیاهایم بوده‌ام. قدم‌هایی را دارم که به سمت خورشید برداشته‌­ام و سایه‌ی کوچک و ترس‌خورده‌ام را که همه‌جا با خودم برده‌ام.

پایان روز چه دارم؟ جز دعاهای مادرم که از پشت تلفن گاهی با صدای گرفته و گاهی با شوق همراهم کرده است.که آن هم ندارم.

پایان روز چه دارم؟ جز حسی از خواب‌های عجیب شب گذشته­‌ام که در آن گندم درو کرده‌­ام و باران باریده‌­ام. از زمین باریده و بر آسمان راه رفته‌­ام.

رؤیا و دعا و خواب. این‌ها احساسات آبی و غمگین من است که پایان روز با خودم به رختخواب می‌­برم و قبل از خواب آن­‌ها را با نیایش‌های کوچکم می‌آمیزم.

آه، نیایش‌های کوچک من تنها چیزهایی هستند که در طول روز به من امید می‌دهند و شب­‌ها برای خواب‌هایم باران و گندم می‌آورند.

من در نیایش­‌هایم تمام زندگی‌­ام را به خداوند می‌سپارم. تمام کارهای کوچک و بزرگم را دانه‌دانه مثل بچه‌هایی که دستشان را توی دست مادر می‌گذارند و روانه‌شان می­‌کنند، به خداوند می‌سپارم. اصلاً سفارش می‌کنم که خداوند گره‌های کوچکم را باز کند. جلو پایم راه‌های تازه بگذارد. پنجره‌ی دلم را باز کند. حیاط‌خلوتی برای دلم بسازد. رؤیاهای چرکم را از روانم دور بریزد. اصلاً صدای مرا بشنود. آخ! صدای دل مرا بشنود. هیچ‌کس نمی‌تواند آن­‌چه را که واقعاً در دل من می‌گذرد ببیند و بشنود. هیچ‌کس نمی‌تواند من واقعیِ مرا که تنها با خداوند حرف می‌­زند، ببیند.



این روزها بهانه ای زیبایست برای خلوت با کسی که جز او یارویاوری نداریم...
وقتیکه بدنبال بهانه تان رفتید اهالی کوردیش فایل را هم یاد کنید.


التماس دعا
یاحق


#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت