دلــم میخواست:

دلــم میخواست:

در این دنیای بی آغاز و بی پایان

در این صحرا که جز گرد و غبار از ما نمی ماند....

خــدا زین تلخ کاهی های بی هنگام بس میکرد!

نمیگویم: پرستوی زمان را در قفس میکرد!

نمیگویم: به هر کس عیش و نوش رایگان میداد!

نمیگویم: به هر کس عمر و بخت جاودان میداد!

همین ده روز هستــی را امان میداد!

دلش را نالـــه ی تلـــخ سیـــه روزان تکان میداد......

دلم میخواست:

بند از پای جانم باز میکردند...
و من تا روی بام ابرها پرواز میکردم...
در آن درگاه درد خویش را فریاد میکردم....

که کاخ صد ستون کبریا لرزد....