چه شیرین است

چه شیرین است
وقتی سینه‌ها از مهر آکنده است
چه شیرین است
وقتی آفتاب دوستی در آسمان دهر تابنده است
چه شیرین است
وقتی زندگی خالی ز نیرنگ است

دلم می‌خواست
دست مرگ را از دامن امید ما کوتاه می‌کردند
در این دنیای بی آغاز و بی پایان
در این صحرا که جز گرد و غبار از ما نمی‌ماند
خدا زین تلخ کامی‌های بیطهنگام بس می‌کرد

نمی‌گویم
پرستوی زمان را در قفس می‌کرد
نمی‌گویم
به هر کس عیش و نوش رایگان می‌داد

همین ده روز هستی را امان می‌داد
دلش را نالهٔ تلخ سیه روزان تکان می‌داد ...