هاناهاکی

هاناهاکی
زیباست مگه نه
عشق واقعا زیباست ولی ...
همراه زیبا بودن درد رنج زیادی همراه خودش داره
زمانی که عاشق میشی عصیر میشی
روانش میشه
بجز اوت دیگه نمیتونی به کسی فکر کنی
و براش درد میکشی
بیماری هاناهاکی از عشق سر رشته میگره هرچه عشق بیشتر ریشه های گل عمیق تر ریشه میده تا زمانی که فرد عاشق از درد این دوری دیگه بمیره
ولی بازم در این حال عشق زیباست
--------------------------------------------------------------
از زبون امه
دیگه نمیتونم تحمل کنم
تحمل این همه درد تحمل این همه دوری چرا باید عاشق بشم اونم عاشق فردی که براش مهم نیست ولی اخر از این درد راحت میشم و به ارامش میرسم
مکان اتاق ناهار خوری
سرم رو میز کذاشته بودم و به لیوان اب نگاهه میکردم و تو افکار خودم فرو رفته بودم
به این فکر میکردم که چرا باید بین این همه ادم من باید این همه مشکل داشته باشم ولی خب باهاش کنار امده بدم
که ناهگهان با صدای میکاسا از افکارم دور شدم
میکاسا : سلام امه
امه:سلام (خسته و بی حوصله)
میکاسا : هی امه چی شده چرا انقدر پکری تازگی هم هم رنگت پریده هم موهات کم رنگ شده حالات خوبه میخوای بریم پیش دکتر ببین چی شده (نگران )
امه : نه ممنون من حالم خوبه نیازی به دکتر نیست (  لبخند مصنوعی)
هیستوریا : سلاممممممممم به همه گی چه خبر وایی خدای من امهچرا این طوری شدی حالات خوبه ؟؟( نگران )
امه : اره حالم خوبه ( لبخند مصنوعی )
میکاسا : نکنه درمورد کاپیتانه ؟
نه نه نه نه نه چرا الان باید اسم کاپیتان بیاد احساس میکنم که ریشه گل ها داره بیشتر بیشتر میشه نه نه الان نباید اون اتفاق بیوفته نه
(سرفه )
دستم رو گذاشتم روی دهنم و سری رفتم تو حیاط جایی که من نبینن
دستم رو از دهنم برداشتم وای نه دوباره دوباره نه این بار بیشتر از قبل شده
گل برگای اغشته به خون گل برگای که اخر به مرگ من میرسه ولی برام مهم نیست
مکان دفتر کاپیتان لیوای
امه : روز بخیر کپیتان با من کارکی داشتین
امه در زهن
واااااااااااااااااااای خدا باید مراقب باشم تا سرفه نکنم مگرنه بدبخت شدم رفت
لیوای : خواستم بگم که مشکلی داری چون هم رنگ خودت و موهات پرید و چند روزه که دارم مینیم داری سرفه خونی میکنی خواستم بدونم مشکلی داری ؟؟
امه : نه ...کاپ..یتان ...من حا..حالم خوبه( با لرز )
لیوای : باشه ولی اگر موضوع بود که من میتونم حال کنم بهم بگو
امه: باشه با..با اجازه .من.ن. برم 
لیوای : باشه میتونی بری
واااااااااااااااااااااای خدا داشتم بدبخت میشدم
وای نه دوباره باید برم
از زبان راوی
امه بدو بدو به سمت بیرون دوید و رفت ولی این دفعه دیگه سرفه ها امه بیشتر از قبل بود و دیگه نمیتونست سرفه های خوش را نگه داره و قطرات خون از بین دستای امه یبرون ریخت و تو راه از حال رفت
از زبان لیوای
داشتم میرفتم سمت اشپز خونه تا یک لیوان چایی بخورم که دیدم رو زمین قطرات خون ریخته شده قطرات را دنبال کردم تا رسیدم و دیدم امه روی زمین افتاده و داره از دهنش داره خون میاد بلندش کردم و بردمش درمانگاه
از زبان امه
وای خدا من کجام وای سرم وایستا من درمانگاه چیکار میکنم اخ
همنطوری داشتم با خودم داشتم فکر میکردم که کاپیتان امد تو اتاقم 
لیوای : هوی امه چرا تو حیاط افتاده بودی و از دهنت داشت خون میومد مگه نگفتم بهت اگه مشکلی داری به من بگو چرا بهم نگفتی ها
امه : ...
دکتر : خانم امه ایا شما میدونستید که بیماری هاناهاکی دارن
لیوای : چی هاناهاکی بگو ببین اون کی ( اعصبانی )
امه : کاپیتان این موضوع موضوع مهمی نیست
لیوای : مهم نیست از کی اینطوری اون فرد کی میدونی که اگه همنطوری بمونی اخر میمری بگو
امه: کاپیتان اون فرد اگه هم بدونه براش مهم نیست
لیوای : امه بگو ببینم اون کی ها
امه : کاپیتان
از زبان راوی
امه بعد گفتم این کلمه بلند شد و رفت لیوای به این فکر میکرد که اون کی میتونع باشه که به حرفتی امه فکر میکرد تا به حرف اخرش رسید  " کاپیتان " و لیوای فهمید که نمظور امه چی چند روز گذشت و امه نشسته بود و به غروب نگاه میکرد که گرمی دور خودش احساس میکنه و به سمت راست خودش نگاه کرد دید که لیوای دستش ر روی شنه های امه انداخته
لیوای : چرا زودتر نگفتی میدونی که من چقدر نگارانت بودم دوست نداشتم که این طوری ببینمت
امه : کاپیتان
لیوای : کاشکی زودتر میدونستم که هردم مون درد نمیکشیدم
امه از حرف لیوای جا خودت و پرسید
امه : کاپیتان منظورتون اینکه
لیوای :اره منظورم همنه
امه از این که فهمید که لیوای هم اون دوست داره لبخند شیرین و دل نشینی زد و کم کم گریش گرف و لیوای بغلش کرد و گفت
لیوای : هی امه گریه نکن
و بعد اشکای امه پاک کرد
(هعییی من اینو دو سال پیش نوشتم
حالام کنید اگر بد بود )