می خواهم خیال کنم آنکه دوستش داری منم...

می خواهم خیال کنم آنکه دوستش داری منم...
همانکه برایش شعر می گویی...
که دلتنگِ آغوشش می شوی...
که...
دیگر تابِ دلتنگی ات را ندارم...
تابِ غصه هایت را...!
بگذار خیال کنم آنکه دوستش داری منم...
آنوقت آمده ام...
برای هر دومان چای دارچین ریخته ام...
تو سرت را میان آغوشِ کوچک من جا کرده ای... و تمام بغض مردانه ات را...
بگذار این معامله بین خودمان بماند.. تمامِ شهر خوابند...
قرارمان کنار شمعدانی های خیال من...
اشکهایت برای من...
بگذار شانه های کوچکِ من از آنِ تو باشد... تو فقط بیا...
تمامِ غصه هایت را به قیمتِ جان خریدارم...
لبخندت را گران تر می خرم... آن وقت تمامش را یکجا به نامِ خودت می زنم...
تو فقط...
بگذار خیال کنم... آنکه دوستش داری... منم...!!!! 🍂 🍁 😢 😢 😢 😘 😘 😘 ⚭⚂⚃⚄⚭⚂⚃⚄⚭⚂⚃⚄⚭⚂⚃⚄⚭⚂⚃⚄💚 💚 💚 💚 💚 💚 💚 💚 💚 💚 💚 💚