” آنه! “

” آنه! “

تکرار غریبانه روزهایت چگونه گذشت؟

وقتی روشنی چشم هایت،

در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود،



با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات،

از تنهایی معصومانه دست هایت…