بی تو دنیا بر سرم آوار شد

بی تو دنیا بر سرم آوار شد

 

 

بین ما هر پنجره دیوار شد


درد عاشق بودن ما ریشه داشت


رفتن و مردن علاج کار شد


آنکه اول نوشدارو می‎نمود


بر لب ما زهر نیش مار شد


عیب از ما بود از یاران نبود


تا که یاری یار شد دل ز دل بیزار شد


عاقبت با ناله سوداگران


عشق هم کالای هر بازار شد


آب یکجا مانده ام دریا کجاست؟


مردم از بس زندگی تکرار شد...