# قرار نبود عاشقت بشم
# قرار نبود عاشقت بشم
## پارت ۳۲ | یک قلب کوچک دیگر! 🤍
**سه سال بعد...**
سه سال از ازدواج پری و هیونجین گذشته بود.
خانهشون پر از خاطرات قشنگی شده بود؛ عکسهای دونفره روی دیوار، سفرهایی که با هم رفته بودن و شبهایی که تا دیروقت با هم حرف میزدن.
هیونجین حالا بیشتر وقتش رو در استودیوی کاریش میگذروند و پری هم مشغول کار خودش بود.
اما این روزها پری کمی متفاوت شده بود.
چند روزی بود که صبحها احساس خستگی میکرد و بعضی غذاها رو هم به سختی تحمل میکرد.
***
صبح سهشنبه، پری در آشپزخانه نشسته بود که هیونجین با دو فنجان چای وارد شد.
«صبح بخیر، خانمم.»
پری لبخند کمرنگی زد.
«صبح بخیر.»
هیونجین فنجون رو روی میز گذاشت و روبهروش نشست.
«بازم حالت خوب نیست؟»
«چیزی نیست، فقط چند روزه زود خسته میشم.»
هیونجین نگران شد.
«به نظرم بهتره یه وقت دکتر بگیریم.»
پری سرش رو تکون داد.
«باشه.»
***
همون روز، پری برای بررسی وضعیتش به پزشک مراجعه کرد. پزشک بعد از پرسیدن چند سؤال و انجام آزمایش لازم، ازش خواست برای دریافت نتیجه مراجعه کنه.
پری تمام مسیر برگشت به خونه به حرفهای پزشک فکر میکرد.
چیزی در دلش میگفت شاید زندگیشون قراره تغییر بزرگی کنه.
***
عصر، هیونجین به خانه برگشت.
«پری؟ من اومدم!»
پری از اتاق بیرون اومد. دستش یک پاکت کوچک بود.
هیونجین لبخند زد.
«چی شده؟ چرا اینقدر ساکتی؟»
پری پاکت رو به طرفش گرفت.
«اول اینو ببین.»
هیونجین پاکت رو باز کرد و برگهی آزمایش رو بیرون آورد.
چند لحظه به نتیجه نگاه کرد.
دوباره نگاه کرد.
بعد آرام سرش رو بالا آورد.
«پری... یعنی...؟»
پری با چشمهایی که از اشک پر شده بودن، لبخند زد.
«آره، هیونجین... قراره مامان و بابا بشیم.»
هیونجین برای چند ثانیه هیچ حرفی نزد.
بعد برگه رو روی میز گذاشت و پری رو در آغوش گرفت.
«واقعاً؟ ما قراره بچه داشته باشیم؟»
پری خندید.
«آره، آقای هوانگ!»
هیونجین پیشونیاش رو بوسید و با صدایی پر از هیجان گفت:
«من نمیدونم باید بخندم یا گریه کنم!»
پری خندید.
«هر دوشون آزاده!»
***
چند دقیقه بعد، هیونجین کنار پری روی مبل نشست و دستش رو روی دست او گذاشت.
«فکر میکنی دختر باشه یا پسر؟»
پری گفت:
«هنوز نمیدونم. تو چی دوست داری؟»
هیونجین لبخند زد.
«فقط سالم و خوشحال باشه. همین برام کافیه.»
بعد کمی مکث کرد و گفت:
«ولی تصور کن یه کوچولوی شبیه تو توی خونهمون راه بره...»
پری خندید.
«اگه شبیه تو باشه چی؟»
«اونوقت خیلی خوششانس میشه!»
پری سرش رو روی شونهی هیونجین گذاشت.
هیونجین آرام دستش رو گرفت و گفت:
«سه سال پیش با هم وارد این خونه شدیم. حالا قراره یه عضو جدید به خانوادهمون اضافه بشه.»
پری لبخند زد.
«خانوادهی سهنفرهی ما...»
هیونجین پیشونیاش رو بوسید.
«دوستتون دارم. هر دوتون رو.»
**ادامه دارد...** 🤍🍼
## پارت ۳۲ | یک قلب کوچک دیگر! 🤍
**سه سال بعد...**
سه سال از ازدواج پری و هیونجین گذشته بود.
خانهشون پر از خاطرات قشنگی شده بود؛ عکسهای دونفره روی دیوار، سفرهایی که با هم رفته بودن و شبهایی که تا دیروقت با هم حرف میزدن.
هیونجین حالا بیشتر وقتش رو در استودیوی کاریش میگذروند و پری هم مشغول کار خودش بود.
اما این روزها پری کمی متفاوت شده بود.
چند روزی بود که صبحها احساس خستگی میکرد و بعضی غذاها رو هم به سختی تحمل میکرد.
***
صبح سهشنبه، پری در آشپزخانه نشسته بود که هیونجین با دو فنجان چای وارد شد.
«صبح بخیر، خانمم.»
پری لبخند کمرنگی زد.
«صبح بخیر.»
هیونجین فنجون رو روی میز گذاشت و روبهروش نشست.
«بازم حالت خوب نیست؟»
«چیزی نیست، فقط چند روزه زود خسته میشم.»
هیونجین نگران شد.
«به نظرم بهتره یه وقت دکتر بگیریم.»
پری سرش رو تکون داد.
«باشه.»
***
همون روز، پری برای بررسی وضعیتش به پزشک مراجعه کرد. پزشک بعد از پرسیدن چند سؤال و انجام آزمایش لازم، ازش خواست برای دریافت نتیجه مراجعه کنه.
پری تمام مسیر برگشت به خونه به حرفهای پزشک فکر میکرد.
چیزی در دلش میگفت شاید زندگیشون قراره تغییر بزرگی کنه.
***
عصر، هیونجین به خانه برگشت.
«پری؟ من اومدم!»
پری از اتاق بیرون اومد. دستش یک پاکت کوچک بود.
هیونجین لبخند زد.
«چی شده؟ چرا اینقدر ساکتی؟»
پری پاکت رو به طرفش گرفت.
«اول اینو ببین.»
هیونجین پاکت رو باز کرد و برگهی آزمایش رو بیرون آورد.
چند لحظه به نتیجه نگاه کرد.
دوباره نگاه کرد.
بعد آرام سرش رو بالا آورد.
«پری... یعنی...؟»
پری با چشمهایی که از اشک پر شده بودن، لبخند زد.
«آره، هیونجین... قراره مامان و بابا بشیم.»
هیونجین برای چند ثانیه هیچ حرفی نزد.
بعد برگه رو روی میز گذاشت و پری رو در آغوش گرفت.
«واقعاً؟ ما قراره بچه داشته باشیم؟»
پری خندید.
«آره، آقای هوانگ!»
هیونجین پیشونیاش رو بوسید و با صدایی پر از هیجان گفت:
«من نمیدونم باید بخندم یا گریه کنم!»
پری خندید.
«هر دوشون آزاده!»
***
چند دقیقه بعد، هیونجین کنار پری روی مبل نشست و دستش رو روی دست او گذاشت.
«فکر میکنی دختر باشه یا پسر؟»
پری گفت:
«هنوز نمیدونم. تو چی دوست داری؟»
هیونجین لبخند زد.
«فقط سالم و خوشحال باشه. همین برام کافیه.»
بعد کمی مکث کرد و گفت:
«ولی تصور کن یه کوچولوی شبیه تو توی خونهمون راه بره...»
پری خندید.
«اگه شبیه تو باشه چی؟»
«اونوقت خیلی خوششانس میشه!»
پری سرش رو روی شونهی هیونجین گذاشت.
هیونجین آرام دستش رو گرفت و گفت:
«سه سال پیش با هم وارد این خونه شدیم. حالا قراره یه عضو جدید به خانوادهمون اضافه بشه.»
پری لبخند زد.
«خانوادهی سهنفرهی ما...»
هیونجین پیشونیاش رو بوسید.
«دوستتون دارم. هر دوتون رو.»
**ادامه دارد...** 🤍🍼
- ۱۰۱
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط