همه ی ما یه کودکِ درون داریم

همه ی ما یه کودکِ درون داریم
بعضی از ماها بهش میرسیم و زنده نگهش میداریم و بعضی هامونم کودکِ درونمون رو کشتیم و رد شدیم...
اصلا بزار اینجوری بگم اونایی که کودک درونشون زندست از سر تا پاشون عشق و رنگ و خنده و حالِ خوش میباره!
اونایی که بعد از هفتاد و اندی سال هنوز دامن گل گلی میپوشن و رژ قرمز میزنن
اونایی که هنوز با کادوهای کوچیک ،ذوق های بزرگ میکنن
اونایی که عاشقِ دوییدن و آب بازی کردن تو دلِ تابستون و عاشقِ لیس زدنِ بستنیِ قیفی اند !
اونایی که بی منت لبخند میزنند و واسه یه دونه شکلات کلی قدردانی میکنند ...
اونایی که هنوز سر رو پای مادرشون میزارن و قصه هاشو گوش میدن !
اونایی که با همه ی آدما ،با بچه و پیر و جوون رفیق و همراه میشن ،
اونایی که با سادگیِ ملموسِ خودشون همه رو دوست دارن و با همه مهربونن !
اونایی که عاشق لی لی بازی کردن و گرگم به هوا تو حیاطِ قدیمیِ مادربزرگن ...
اونایی که میتونن ببخشن و میبخشن
اونایی که زندگیشون ،اتاقشون ،لباساشون پر از رنگ های شاده ...
اونایی که هنوز با عشق به عروسک هاشون نگاه میکنن و نازشون میکنن یا هنوز عاشقِ ماشین های کنترلی ان!
اونایی که هنوز قلبشون اسیرِ بدی و بد بودن ها نشده و بی منت خوبی میکنن
اونایی که هنوز یاد نگرفتن ساده نباشن
بد باشن ،تلخ باشن،
اونایی که هنوز یاد نگرفتن که کودک نباشن....