دل تنگی

جسدِ یک رُز مشکی-همه چیزی که از تو دارم

بعدازظهرهای غمگینم که از تنهایی بیزارم

و توهم هایی کوتاه که نشستی تو کنارم

مه نزدیک به زمینم-رود نزدیک به آبشارم

بافت های حافظه در مغز-خاطره های اجباری

زندگی زیر جهنم-تنها انتخاب که داری

رواندازی که الیافش-عطر خواب با تو رو میده

لبه ی لیوان آبی که لب تورو چشیده

آب و آفتاب و لالایی-همه چیز که به تو دادم

رُزِ مشکی نزدیکم-ابرِ در تاثیرِ بادم

تَنِتو بین شکافی روی پوست تنم کاشتم

روحتو همراه خونم توی رگهام نگه داشتم

رز مشکی برهنه تو فصلِ پنجمِ سالِ سرد

دو هویت تو یه کالبد یعنی همزیستی پر درد

حس دور موندنِ از تو بین دو قطبِ یه بازی

ملاقاتِ هر شبِ ما تو زندگی های موازی

میوه ی درختِ وَهمَم-رُزِ مشکی بی نقصم

وسطِ پاییزِ ساکن برگکِ در حالِ رقصم

ارتفاعِ دست نیافته به بلندی مستی ام

برفِ همراهِ طوفانم-قسمتِ فراهستی ام
#hadipakzad