خودت را سرزنش نکن،

خودت را سرزنش نکن،
دشمن خودت نباش،
به خودت عشق بورز،
با خودت دوستانه رفتار کن
و همانگونه که هستی خودت را بپذیر.

هیچ اشکالی در تو نیست.
نمی گویم که نیاز به هیچ دگرگونی نداری.
نیاز داری، اشکالات بسیاری وجود دارند،
ولی آن اشکالات گناه نیستند،
ناخوشی و بیماری هستند.
اعمال شما می تواند خطا باشد،
ولی خودتان خطا نیستید.
شما تماما همانگونه که هستید پذیرفته شده اید.
وجود شما والاترین گلی است که روی این زمین روییده است.
شما نمک این زمین هستید.
هرچقدر هم پرخطاء شما شکوه این جهان هستی هستید.
به جای سرکوب و سرزنش، خودتان را بپذیرید.
هرگونه دگرگونی توسط این پذیرش است که ممکن خواهد بود.
تو هستی
زیرا خداوند تو را دوست دارد.
تو وجود داری و تمامی جهان هستی از تو حمایت می کند.
تو وجود داری زیرا که ارزش تمام این دردسرها را داری؟
خودت را بپذیر،
نسبت به خودت نگرشی عاشقانه داشته باش؛
نه گناه و نه سرزنش.
آن خطاها در وجود تو نیستی بلکه در کردار توست
در رفتار تو است و نه در خود تو
و آن خطاها به این سبب وجود دارند که تو هشیاری نداری.
آن هشیاری در تو خفته است،
در خوابی سنگین است؟
فقط باید بیدارش کنی.