عاشقانه

.

گريه كردم گريه هم این‌بار آرامم نكرد
هرچه كردم ، هرچه ، آه' انگار آرامم نكرد

روستا از چشم من افتاد ، دیگر مثل قبل
گرمی آغوش شالیزار آرامم نكرد
‌
بی‌تو خشكیدند پاهایم كسی راهم نبرد
درد دل با سایه و دیوار آرامم نكرد
‌
خواستم دیگر فراموشت كنم ، اما نشد
خواستم ، اما نشد ، این كار آرامم نكرد
‌
سوختم آنگونه در تب ، آه' از مادر بپرس
دستمال تب بر نمدار آرامم نكرد
‌
ذوق شعرم را كجا بردی كه بعد از رفتنت
عشق‌و شعر و دفتر و خودكار آرامم نكرد ؛