پارت ۱۳ | مافیای خطرناک من 🖤
پارت ۱۳ | مافیای خطرناک من 🖤
شوگا هنوز چانهام را بین انگشتانش گرفته بود و با نگاه سردش خیرهام شده بود.
شوگا: امیدوارم اینقدر که حرف میزنی، شجاعت هم داشته باشی، کوچولو.
ا/ت: (با صدای لرزان) من فقط دلم برای خونهم تنگ شده...
شوگا: اینجا خونه توئه. باید بهش عادت کنی.
ا/ت: ولی من نمیخوام اینجا باشم! من از اول هم نخواستم بیام اینجا!
شوگا فکش رو محکم روی هم فشار داد. دستش رو رها کرد و چند قدم عقب رفت.
شوگا: صداتو بیار پایین.
ا/ت: (با گریه) چرا؟ مگه حقیقت نیست؟ تو منو از زندگی خودم جدا کردی! حتی اجازه ندارم با دوستام حرف بزنم؟
شوگا ناگهان برگشت.
شوگا: مراقب حرف زدنت باش!
ا/ت: ایل سون تنها کسیه که من اینجا میشناسم... چرا حتی اونم باید برات مشکل باشه؟
شوگا: چون نمیخوام هیچکس توی این خونه بدون اجازه من باهات ارتباط داشته باشه!
ا/ت: من زندانی تو نیستم!
چند ثانیه سکوت...
شوگا با عصبانیت خندید؛ خندهای کوتاه و سرد.
شوگا: هنوز نفهمیدی با کی طرفی؟
ا/ت: (اشکهایم را پاک کردم) اتفاقاً خیلی خوب فهمیدم...
شوگا به سمتم برگشت.
شوگا: چی گفتی؟
ا/ت: هیچی...
شوگا: نه، حرفتو کامل بزن.
ا/ت: گفتم ازت میترسم... از اینکه هر لحظه عصبانی بشی، از اینکه هیچوقت ندونم قراره چه رفتاری باهام داشته باشی...
برای اولین بار نگاه شوگا برای لحظهای تغییر کرد؛ اما خیلی زود دوباره سرد شد.
شوگا: پس یاد بگیر کاری نکنی که مجبور بشم عصبانی بشم.
بعد به سمت در رفت، اما قبل از خروج ایستاد.
شوگا: امشب شام نمیای پایین؟
ا/ت: اشتها ندارم.
شوگا: اینجا کسی ازت نپرسید اشتها داری یا نه.
ا/ت: (زیر لب) چقدر ازت متنفرم...
شوگا ایستاد.
آرام برگشت و چند لحظه فقط نگاهم کرد.
شوگا: چی گفتی، کوچولو؟
...
ادامه دارد... 🖤
شوگا هنوز چانهام را بین انگشتانش گرفته بود و با نگاه سردش خیرهام شده بود.
شوگا: امیدوارم اینقدر که حرف میزنی، شجاعت هم داشته باشی، کوچولو.
ا/ت: (با صدای لرزان) من فقط دلم برای خونهم تنگ شده...
شوگا: اینجا خونه توئه. باید بهش عادت کنی.
ا/ت: ولی من نمیخوام اینجا باشم! من از اول هم نخواستم بیام اینجا!
شوگا فکش رو محکم روی هم فشار داد. دستش رو رها کرد و چند قدم عقب رفت.
شوگا: صداتو بیار پایین.
ا/ت: (با گریه) چرا؟ مگه حقیقت نیست؟ تو منو از زندگی خودم جدا کردی! حتی اجازه ندارم با دوستام حرف بزنم؟
شوگا ناگهان برگشت.
شوگا: مراقب حرف زدنت باش!
ا/ت: ایل سون تنها کسیه که من اینجا میشناسم... چرا حتی اونم باید برات مشکل باشه؟
شوگا: چون نمیخوام هیچکس توی این خونه بدون اجازه من باهات ارتباط داشته باشه!
ا/ت: من زندانی تو نیستم!
چند ثانیه سکوت...
شوگا با عصبانیت خندید؛ خندهای کوتاه و سرد.
شوگا: هنوز نفهمیدی با کی طرفی؟
ا/ت: (اشکهایم را پاک کردم) اتفاقاً خیلی خوب فهمیدم...
شوگا به سمتم برگشت.
شوگا: چی گفتی؟
ا/ت: هیچی...
شوگا: نه، حرفتو کامل بزن.
ا/ت: گفتم ازت میترسم... از اینکه هر لحظه عصبانی بشی، از اینکه هیچوقت ندونم قراره چه رفتاری باهام داشته باشی...
برای اولین بار نگاه شوگا برای لحظهای تغییر کرد؛ اما خیلی زود دوباره سرد شد.
شوگا: پس یاد بگیر کاری نکنی که مجبور بشم عصبانی بشم.
بعد به سمت در رفت، اما قبل از خروج ایستاد.
شوگا: امشب شام نمیای پایین؟
ا/ت: اشتها ندارم.
شوگا: اینجا کسی ازت نپرسید اشتها داری یا نه.
ا/ت: (زیر لب) چقدر ازت متنفرم...
شوگا ایستاد.
آرام برگشت و چند لحظه فقط نگاهم کرد.
شوگا: چی گفتی، کوچولو؟
...
ادامه دارد... 🖤
- ۶۸
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط