از گلورینا به ایرزاک...

از گلورینا به ایرزاک...

دلم برایت تنگ میشود دیوانه جان!
نه از آن دلتنگی های چند ثانیه ای و چند دقیقه ای...
از آن هایی که تواناییش را دارند قهقهه هایم را به گریه تبدیل کنند....
دلم برایت تنگ میشود اخمو جان
از آن دلتنگی هایی که باعث میشود در میان چشمان مهربان مردم دنبال نگاه های تند و بداخلاق تو بگردم....
اصلا مطمئنم الآن ، همین الآن ... ابروهایت را در هم گره زده ای و با چشمانی که از همیشه جدی تر است خیره شده ای به این نامه ... شاید دیگر برایت نامه ننویسم ! آخر اگر نامه هایم را دوست داشتی حداقل یکبار به آنها جواب میدادی ...
اخمو جان اگر دیگر از من نامه ای به تو نرسید فکر نکنی دلتنگی ام تمام شده ها ... نه اصلا ! ... من از آنهایی نیستم که بتوانم دلتنگی هایم را مهار کنم ... من همان آدم همیشه ام ... همان قدر باعث کلافگی تو ...
اخمو جان هنوز هم در ذهنت به این فکر میکنی که چرا من بزرگ نمیشوم؟ آخر دیوانه جان من منتظر بودم این کودکانه هایم لبخند به لبت بیاورد و من بتوانم بمیرم از ذوق ...!
اگر دیگر پیدایم نشد فکر نکنی تمام شده این دلتنگی ها ... نه اصلا ... من از آن آدمهایی نیستم که بتوانم
دلتنگی هایم را مهار کنم...


💌 نامه‌های #گلورینا
💌 نوشته: نورا مرغوب
💌 نامه شماره ۴