آبان است ،

آبان است ،
ماهِ با شکوه و خیال انگیزِ پاییزی ...
انگار که فرشته ی آب ها با گردونه ی زرین و اسب های سفید و افسانه ای اش "ابر و باران و برف و تگرگ" از آسمان های دور ، به قصرِ پاییزی اش بازگشته و به فرمانِ اهورا مزدا ، برف و باران و عشق را به روحِ خسته و نا امیدِ زمین و پیکرِ بی جانِ درختانِ خشک و بی بار و برگ ، می ریزد .
باید "آب" را ستایش کرد ، که زیستن بدونِ آن ، ممکن نیست ،
و زمین ، بدونِ بخششِ آسمان و خروشِ رود ، ویرانه ای متروکه خواهد بود !
به راستی که چه زیباست بخشنده و مهربان بودن ؛
وقتی که دیگران با مهربانی ات ، جان و انگیزه ای دوباره می گیرند ،
وقتی که با دستانِ بخشنده ات ؛ بانیِ لبخندِ دل هایِ بی پناه می شوی .
آبان ، یاد آورِ زلالی و صداقتِ آب هاست .
یاد آورِ بارندگی و بالندگی ،
یاد آورِ اینکه هیچ سقوط و افتادنی ، پایانِ کار نیست !
که روزهایِ خوب ، در راهند ،
که بهار ، خواهد آمد ...

#نرگس_صرافیان_طوفان

10 آبان ماه /جشنِ باستانیِ آبانگان خجسته باد