دیوااااار

دیوااااار

. .از زمزمــــه دلتنگیم، از همهمــه بیزاریم


نه طاقت خاموشی، نه تاب سخن داریم


آوار  پریشانــی‌ست ،  رو  ســوی چـــه بگریزیم؟


هنگامه ی حیرانی‌ ست، خود را به که بسپاریم؟


تشویش هزار " آیا"، وسواس هزار "اما"


کوریم و نمی‌بینیم ، ورنه همه بیماریم .
دوران شکوه بـــاغ از خاطرمان رفتــه‌ ست


امروز که صف در صف خشکیده و بی‌باریم


دردا کــه هدر دادیم آن ذات گرامی را


تیغیم و نمی‌ بریم، ابریم و نمی‌ باریم


ما خویش ندانستیم بیداریمان از خواب


گفتند کــه بیدارید؟ گفتیم کـه بیداریم


من راه تــو را بسته، تـــو راه مرا بسته


امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم