بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت چهارم :
3 - جلب رضایت محبوب و معشوق، هر چقدر هم هزینه و زحمت داشته باشد، بسیار شیرین و راضی کننده می‌باشد؛ اما غفلت از یاد او - ایجاد فاصله - دور شدن از او، بسیار سخت و تلخ می‌باشد، چه رسد به مورد قهر و غضب محبوب قرار گرفتن! چه شیرین است، وقتی معبودِ محبوب می‌ فرماید: يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ - تو ای روح آرام يافته! (27)
ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً - به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است.(28)
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي - و در سلك بندگانم داخل شو (29)
وَادْخُلِي جَنَّتِي - و در بهشت من وارد شو.(30)(سوره فجر آیه 27 تا 30)
4 - رسیدن، دیدار لقاء و وصال محبوب، با تمامی زحماتش در طی طریق، بسیار شیرین است، چرا که در هر گامی، خود را یک قدم نزدیک‌تر می‌بیند و امیدش به رسیدن بیشتر می‌شود؛ متقابلا ناامیدی از رسیدن، لقاء و وصال و دوری قطعی و همیشگی از محبوب، بسیار سخت، تلخ و ناگوار می باشد، چنان که امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، در دعای کمیل چنین مناجات می‌ نمایند: فَهَبْنِى يَا إِلٰهِى وَسَيِّدِى وَمَوْلاىَ وَرَبِّى، صَبَرْتُ عَلَىٰ عَذابِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلَىٰ فِراقِكَ، وَهَبْنِى صَبَرْتُ عَلىٰ حَرِّ نَارِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلَىٰ كَرامَتِكَ‌ - ای خدا و سرور و مولا و پروردگارم، بر فرض که بر عذابت شکیبایی ورزم، ولی بر فراقت چگونه صبر کنم؟! و گیرم ای خدای من! بر سوزندگی آتشت شکیبایی کنم، اما چگونه چشم‌ انداختن به بزرگ‌منشی و سخاوتت را تاب آورم؟!
5 - و خلاصه آن که چه در دنیا و چه در آخرت، همراهی و همجواری با خوبان شیرین است و مجاورت با بدان، بسیار سخت، تلخ و آزار دهنده می‌ باشد:فَلَئِنْ صَيَّرْتَنِى لِلْعُقُوبَاتِ مَعَ أَعْدائِكَ، وَجَمَعْتَ بَيْنِى وَبَيْنَ أَهْلِ بَلَائِكَ، وَفَرَّقْتَ بَيْنِى وَبَيْنَ أَحِبَّائِكَ وَأَوْلِيائِكَ - پس، چگونه تحمل کنم؟! اگر مرا در عقوبت و مجازات با دشمنانت قرار دهی و بین من و اهل عذابت جمع کنی و میان من و عاشقان و دوستانت جدایی اندازی؟!(فرازی از دعای کمیل)(پایان)