بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا - آيا گمان می‏ بری اكثر آنها می‏ شنوند يا می‏ فهمند؟ آنها فقط همچون چهارپايانندبلكه گمراه‌تر!(سوره فرقان آیه 44)
بنابراین، فقط انسان کامل اشرف مخلوقات می‌باشد و سایر انسان‌ها نیز به مقدار حرکت در مسیر انسانیت، به شرف می‌رسند؛ و برخی فاقد هر اندازه شرافتی می‌ گردند!
بهشت و جهنم : نباید بهشت و جهنم را چنان که در متن پرسش آمده بود، با نگاهی ماده‌گرانه شناخت و گمان نمود که بهشت یعنی: چندتا نهر - چند‌ تا قصر و چندتا حوری! یا جهنم یعنی: غل و زنجیر، آتش و حمیم! اینها همه نعمات یا عذاب‌ هایی است که متوجه ابدان اهل بهشت یا جهنم می‌ باشند؛ اما بهشت و جهنم برای روح، بسیار متفاوت است؛ چنان که در همین دنیا نیز بسیار فرق است بین لذت‌ها یا اذیت‌ های بدن، با بهجت‌ها و عذاب‌ های روحی!
بی‌تردید، لذت و بهجت ارتقای مراتب جودی - قُرب بیشتر به معبود - لقای محبوب - قرار گرفتن از زمرۀ نیکان و کنار اولیاء الله، با لذت خوردن و آشامیدن در بهشت، در قصرها و کنار نهرها و ازدواج‌ها، قابل قیاس نمی‌ باشد؛ چنان که عذاب دوری فراق، مورد عنایت نبودن - مورد قهر و غضب خدای رحمان قرارگرفتن،عذاب حسرت وپشیمانی ومشاهدۀ حقیقت وجودی که خودش سوزاننده است، با آتشی که بدن اهل جهنم را می‌ سوزاند، قابل قیاس نمی‌باشد.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، چنین با معبود مناجات می‌نمایند: يَا إِلٰهِى وَسَيِّدِى وَ مَوْلاىَ وَرَبِّى، صَبَرْتُ عَلَىٰ عَذابِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلَىٰ فِراقِكَ، وَهَبْنِى صَبَرْتُ عَلىٰ حَرِّ نَارِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلَىٰ كَرامَتِكَ‌؟!ای إله - معبود و بزرگ و مولا و پروردگارم، بر فرض که بر عذابت شکیبایی ورزم، ولی بر فراقت چگونه صبر کنم و گیرم ای خدای من بر سوزندگی آتشت شکیبایی کنم، اما چگونه چشم‌ انداختن به بزرگ‌منشی و سخاوتت را تاب آورم.(فرازی دعای کمیل)
بهشت و جهنم، دو جایگاه است، مانند زمین که جایگاه حیات دنیوی موجودات زنده میباشد؛ با این تفاوت که در دنیا، همه با هم زندگی می‌کنند، اما در آخرت که یَوم الفَصل می‌باشد، خوبان و بدان از هم تفکیک می‌شوند وهر کدام به مقصدی که خود انتخاب کرده‌ اند و نتیجۀ مواضع و عملکرد هایشان می‌ رسند.
بنابراین، این دو گروه، در دنیا مساوی نبودند که در آخرت به یک مقصد مشترک برسند و مساوی شوند: لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ - هرگز اصحاب دوزخ و اصحاب بهشت يكسان نيستند، اصحاب بهشت رستگار و پيروزند.(سوره حشر آیه 20)(پایان)