من مرثیه ام، شور به پا کن... غزلم کن!

من مرثیه ام، شور به پا کن... غزلم کن!
با تلخ ترین بوسه ی دنیا عسلم کن!

دیوانه چو من، _عاشق روی تو_ زیاد است
یک بوسه بده مثل لبت بی بدلم کن

آشفته ترین رودم و از خویش گریزان
آواره ی آغوش تو دریا... بغلم کن!