‌‌‌‌‌‌
آشفته ترین رودم و از خویش گریزان
آواره ی آغوشِ تو دریا !... بغلم کن !


غم جان قلم را به لب آورد و غزل شد
لبخند بزن، وای به حال غزلم کن


‌‌‌‌‌
دیدگاه ها (۲)

‌‌ترسم این است نیایی نفسم تنگ شودنقش رویایی تو هی کم و کم رن...

جاده بی راهه

باتو ، با عشق تو همخانه شدن را بلدمغیرِ تو ، با همه بیگانه ش...

تو ای آرام جان من ، مرا تو برتر از جانیچو خون بر رگ شدی جاری...

در دلمـ افتاد مرگی همچو برگی در خزانای خزان آرزوهایمـ بهار م...

دلم مشغولِ یک عشق است و از مردم گریزان است  میانِ سینه مِهرت...

حَیِّ علی العَزا... 🖤مادرِ دل‌شکسته‌ی من...مادرِ جوانِ من......

عاشقانه های شبنم

دور از تو هرشب تا سحر گریان چو شمع محفلمتا خود چه باشد حاصلی...

نگاه کن به‌ نگاهم، که دل‌‌فدای توأمحریصِ لحظه‌ی دیدارِ چشم‌ه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط