عشقی در مافیا ( پارت هفتم )

ویو چویا:
بادازای راه افتادیم به سمت رستوران اومدم در رو باز کنم که دازای درو برام باز کرد
دازای : اول زیباها
چویا : ب.با.باشه ( سرخ )
رفتیم داخل رستوران و نشستیم روی یه میز
دازای : خب قشنگم چی میخوری ؟
چویا : رامن
دازای : باشه
دازای : میشه لطفا بیاید
گارسون : چی میل دارید :
دازای : لطفا یه سوشی و رامن
گارسون : چشم
اومدم اب بخورم که دازای گفت : الان دقت کردی اومدیم سر قرار ؟
اب پرید تو گلوم داشتم خفه میشدم دازای زد پشت کمرم گفت : خفه نشی چوچو جونم
چویا: منو دیگه به اون اسم صدا نکن
دازای : باشه قشنگم حرص نخور
گارسون اومد و غذا هارو بهمون داد غذا رو خوردیم و دازای حساب کرد پشمام فکر کردم دوباره میخواد پولشو بندازه گردن من !
رفتیم بیرون چون زمستون بود سردم بود یهو دازای کتشو در اورد و انداخت روم
دازای : سرما نخوری چوچو جونم
چویا : گفتم منو به اون اسم صدا نکن ... بابت کتم ممنون
دازای : خواهش میکنم
حس کردم چیزی دستم گرفت اون دازای بود منم دستشو گرفتم راه افتادیم به سمت ساختمان مافیا
رسیدیم به ساختمان مافیا رفتیم به دفتر موری و گزارش ماموریت رو دادیم
رفتیم تو اتاق لباسامو در اوردم و خوابیدم
ویو دازای :
لباسامو عوض کردم و رفتم کتاب راهنمای خودکشی رو خوندم چویا خوابید
ویو دازای دوساعت بعد :
رفتم کنار چویا و نشستم رو تختش موهاش ریخته بود رو صورتش موهاش دادم بالا خیلی پیشونیش داغ بود سریع دسمو گذاشتم رو پیشونیش تب کرده بود بیددارش کردم
دازای : چویا بیدارشو این قرصا رو بخور تب کردی
چویا : ب. باشه ( باصدای گرفته و لرزون )
چویا قرصا رو خورد . صورتشو گرفتم و لباشو بوسیدم و خوابیدم پیشش
فردا صبح منم سرما خورردم
چویا : خب مرض داری میای پیشم که خودتم سرما بخوری ؟( با صدای گرفته )
دازای : بهتر ازین بود که میذاشتم تو تب بسوزی ! ( با صدای گرفته )
ویو چویا : راه افتادیم به سمت دفتر موری سان تا بهمون ماموریت بده اسمون داشت برف میبارید
در زدم و رفتیم داخل
موری : بیا تو
دازای / چویا : صبح بخیر موری . سان ( با صدای گرفته )
موری : چرا صداتون گرفته ؟
دازای / چویا : سرما خوردیم ( با صدای گرفته )
موری : باشه پس بهتون امروز ماموریت نمی دم
دازای : خیلی ممنون
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

خوب بود 🙂