𝗣𝗮𝗿𝘁𝟱: 𝘂𝗻𝘄𝗮𝗻𝘁𝗲𝗱 𝗹𝗶𝘁𝘁𝗹𝗲 𝗼𝗻𝗲

همانطور که منتظر جونگین بود و از استرس میلرزید، هیونجین با پالتوی مشکلی بلندش که روی ساق دستش انداخته بودش از بار خارج شد.
با دیدن فلیکس که داشت میلرزید، اخمی کرد و به طرفش رفت و گفت : هی...یه س/کس ساده اینقدر لرزیدن نداره.
با شنیدن این حرف از زبون هیونجین با حرص بهش نگاه کرد و همانطور که چشماش بخاطر نور خورشید کمی بسته شده بود گفت : میشه فقط خفه شی؟ وقتی داری یه وان نایت رو انجام میدی باید کان/دوم بزاری...اینقدر درک این موضوع و فهمش برات سخته.
نیشخندی به لحن حرصی شده ی فلیکس زد و رو به روش ایستاد و سایه اش رو روی بدنش انداخت و گفت : دیشب که چیز دیگه ای میگفتی؟
با نفرت لباش رو جمع کرد و گفت : ببخشید که توی مستی هزار تا گوه خوردم ولی تو که مست نبودی چرا کا/مت رو ریختی توی من؟اخمی از این لحن حرصی و بی ادبانه ی فلیکس کرد و گفت: یه جوری رفتار میکنی انگار قراره حامله بشی .. میری خونه میشوری تموم میشه میره نترس ایدز یا بیماری های مقاربتی ندارم..سپس زیر لب گفت : تنها دلیلی که با پسرا میخوابم باردار نشدن و غر نزدنشونه ولی انگار باید اونم کنسل کنم.
لب پایینش رو گزید و بغض گلوش رو گرفت .. اون مرد هیچی از ساختار بدنی فلیکس نمیدونست و داشت اینطوری حرف میزد.
دستاش رو مشت کرد و لب باز کرد تا با حرص دهن هیونجین رو ببنده که جونگین با پورشه اش جلوش نگه داشت.
با دیدن جونگین، اشکی که ریخته بود رو با پشت دستاش پاک کرد و به هیونجین نگاه کرد فلیکس: یاد بگیر که مهمترین چیز توی رابطه های یک شبه کاندومه...اینطوری زندگی یه ادم رو خراب میکنی عوضی احمق.
با اتمام حرفش به طرف ماشین رفت و در رو باز کرد و نشست.
جونگین با دیدن صورت خیس فلیکس اخمی کرد و هیونجین نگاه کرد
جونگین: اذیتت کرده؟
فلیکس هقی زد و گفت: فقط برو جونگین...برو تا دیر نشده برو.
جونگین دوباره و با نفرت به هیونجین نگاه کرد و ماشین رو راه انداخت و به طرف بیمارستان رفت.
خط قرمز جونگین و سونگمین همیشه فلیکس بود چرا که مهربون تر و بهترین دوستی بود که داشتن...اگر فلیکس نبود نه جونگین و نه سونگمین این زندگی عالی رو نداشتن...بخاطر همین این دو نفر هر کاری برای خوشحالی فلیکس میکردن و از کسایی که باعث اشک ریختنش میشدن، متنفر بودن.
همانطور که به طرف بیمارستان میرفتن، فلیکس با گریه به طرف جونگین برگشت و گفت: چرا جلومو نگرفتی؟ چرا؟ چرا؟
جونگین لب پایینش رو گزید و گفت: من خودمم دست کمی از تو نداشتم .. صبح که بیدار شدم توی بغل پسری که کنار این پسره نشسته بود، بودم.
اه بلندی کشید و دستش رو به موهاش رسوند و اروم کشید و گفت: اگر گرفته باشه چی؟ اگر یه بچه توی شکمم باشه چی؟ اون موقع چیکار کنم؟
حرف اخرش رو با داد زد و با صدای بلند گریه کرد و باعث شد جونگین با عصبانیت از شنیدن صدای گریه های فلیکس و نگرانی هاش ، متقابلا دادی بزنه و بگه: دو دقیقه ساکت باش ببینم چه غلطی میتونم بکنم...
دوباره اه کشید و دستش رو به لباش رسوند و به مقابلش خیره شد.
با رسیدن به بیمارستان، هر دو با عجله از ماشین پیاده شدن و به طرف مطب پزشکی که فلیکس پیشش عمل کرده بود رفتن.
منشی با دیدن وضعیت داغون فلیکس
از روی صندلیش بلند شد و احترامی گذاشت و گفت: اقای لی؟
با بغض دستاش رو روی میز قرار داد و گفت : دکتر پارک هستش؟
منشی سری تکون داد و گفت : بله ولی الان مریض دارن..
لبش رو گزید و دستش رو به موهاش رسوند و بالا دادشون و خطاب به جونگین لب زد : چیکار کنم..چیکار کنم؟
دست فلیکس رو گرفت و پشتش رو بوسید
جونگین: اروم باش عزیزم...اروم باش...چیزی نیست‌‌...
سری تکون داد و به کمک دست جونگین روی صندلی های انتظار نشست و شروع به کوبیدن پاهاش به زمین کرد.