نامه ای سرگشاده به زنان سرزمینم:

نامه ای سرگشاده به زنان سرزمینم:
هم جنس جان سلام؛
میدانم این روزها در این آشفته بازارِ هوس ها و خیانت ها تلاش میکنی یارت را با چنگ و دندان حفظ کنی..
میدانم ساعت ها از حرف های خواهر و مادرش،گلایه میکنی تا جمله ای حمایتی،بشنوی..
میدانم گاهی عمداً رگ غیرتش را قلقلک میدهی تا عشقش را بسنجی..
اما بین خودمان بماند هم جنس جان؛
این پسر بچه های ریشو،آنقدر ها هم که فکر میکنی پیچیده نیستند.
ظاهر و زیبایی ات خیلی زودتر از آنچه فکر کنی برایشان عادی میشود..
بعد از مدتی اخلاق،مهربانی،شعور و حرف هایی که برای گفتن داری تبدیل به چهره ات میشوند.

حمایتش را با محبت به خانواده اش جذب کن..باور کن کار سختی نیست.. هم جنس جان ؛خواهشاً به غیرتش دست نزن..لحظه ای عشق نمیرزد به یک عمر بی اعتمادی..
البته هیچکدام از این ها تقصیر تو نیست هم جنس جان،
این موجودات یک عمر به زبان نیاوردند "علایقِ بلند مدت"شان را،
هی آمدند و از زیبایی و حسن و جمالِ زن ها
شعر گفتند و ترانه خواندند..
زیبایی های زنان غربی را نگاه کردند و در خفا سیمین بهبهانی را ستودند،
ما هم ظاهر را دیدیم و باور کردیم!
حرف ها بسیارند و حوصله ها کم...
باقی بماند برای بعد...
سیاه خط دوست خوبمون
الناز_شهرکی