با همه ی بی سروسامانی ام

با همه ی بی سروسامانی ام
باز به دنبال پریشانی ام
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست
در پی ویران شدنی آنی ام
آمده ام بلکه نگاهم کنی
عاشق آن لحظه ی طوفانی ام
دلخوش گرمای کسی نیستم
آمده ام تا تو بسوزانی ام
آمده ام با عطش سالها
تا تو کمی عشق بنوشانی ام
خوبترین حادثه می دانمت
خوبترین حادثه می دانی ام؟
حرف بزن !ابر مرا باز کن
دیر زمانی است که بارانی ام
ها! به کجا می کشی ام خوب من
ها! نکشانی به پشیمانی ام...

" محمد علی بهمنی"