من گمان می کنم هرکسی در ته دلش یک باغی دارد که پناهگاه او

من گمان می کنم هرکسی در ته دلش یک باغی دارد که پناهگاه اوست . هیچ کس از آنجا خبر ندارد . کلیدش فقط در دست صاحبش است . آنجا آدم هر تصور ممنوعی که دلش می خواهد می کند . عشق های محال، هر آرزوی ناممکن و هر خواب و خیال خوش، هرچیزناشدنی آنجا شدنی است . یک بهشت یا شاید جهنم خودمانی و صمیمی که هرکس برای خودش دارد . این باغ اندرونی چه بسا از دید باغبانش هم پنهان است اما یک روزی و یک جوری آن را کشف می کند

#شاهرخ_مسکوب
#گفتگو_در_باغ