تو پارت قبل ایمو یادم رفت اسمش انتخاب ما هستش
پارت دوم: رئیس بداخلاق و شریک دردسرساز
ساعت ۸:۲۰ صبح – دفتر تهیونگ
تهیونگ پشت میزش نشسته بود و با عصبانیت به ساعت نگاه میکرد.
یونگی: «بیست دقیقه تأخیر.»
تهیونگ: «گفتم ساعت هشت بیاد.»
یونگی: «شاید توی ترافیکه.»
صدای باز شدن در آمد.
جونگکوک با دو لیوان قهوه وارد شد.
جونگکوک: «صبح بخیر، رئیس بداخلاق!»
تهیونگ: «دیر کردی.»
جونگکوک یکی از قهوهها را جلویش گذاشت.
«برای همین قهوه آوردم. حالا میبخشی؟»
تهیونگ: «نه.»
جونگکوک روی مبل نشست.
«چه آدم سختگیری!»
تهیونگ پروندهای را روی میز انداخت.
«این قرارداد رو بخون. قراره با هم روی پروژه هتل جدید کار کنیم.»
جونگکوک پرونده را باز کرد.
جونگکوک:«یعنی باید هر روز تو رو تحمل کنم؟»
تهیونگ: «متأسفانه منم همین مشکل رو دارم.»
یونگی دیگه نمیتونست جلوی خندهاش رو بگیره(بدبخت نه میتونه بره بیرون نه میتونه بخنده😅🤣🤣)
ساعت ۱۱ – اتاق جلسه
سوهی با یک پوشه وارد شد.
سوهی: «تهیونگ، منم میخوام توی این پروژه باشم.»
تهیونگ: «این پروژه به مسئولیتهای تو مربوط نیست.»
سوهی با لبخند به جونگکوک نگاه کرد.
«پس امیدوارم شریک جدیدت بتونه از پس کارها بربیاد.»
جونگکوک بدون اینکه سرش را بلند کند گفت:
«نگران من نباش. نگران این باش که کسی جای تو رو نگیره.»(یکم کرم داره چیز خاصی نیست)
لبخند سوهی محو شد.
ساعت ۶ عصر – پارکینگ عمارت
جلسه تمام شده بود. جونگکوک به سمت ماشینش رفت که صدای تهیونگ را شنید.
«هی! جئون!»
جونگکوک برگشت.
«جانم؟ دلت برام تنگ شد؟»
تهیونگ کلید ماشینی را به سمتش گرفت.
امروز با ماشین من میریم. ماشینت رو یونگی میبره تعمیرگاه.»
جونگکوک: «کی گفته؟»
تهیونگ: «من.»
جونگکوک: «تو واقعاً مشکل کنترل کردن همهچیز رو داری.»
تهیونگ در ماشین را باز کرد.
«سوار شو، قبل از اینکه نظرم عوض بشه.»
جونگکوک خندید و سوار شد.
اما هیچکدام نمیدانستند سوهی از دور تمام این صحنه را دیده است...
او گوشیاش را بیرون آورد و شمارهای گرفت.
«فکر کنم باید یه کاری کنیم این همکاری خیلی زود تموم بشه.»(د آخه جن...ده آرع🤬)
پایان پارت دوم
پارت سوم: یک شام دونفره، یک حسادت غیرمنتظره و دعوایی که قرار نیست به این زودی تمام شود!
اسمات بنویسم اگه میخواید بگید پارت بعد زوده چند پارت بعد شاید بهم رسیدم اسمات نوشتم 😈😈
ولی پایان این داستان خوشه نگران نباشید😁😁
ساعت ۸:۲۰ صبح – دفتر تهیونگ
تهیونگ پشت میزش نشسته بود و با عصبانیت به ساعت نگاه میکرد.
یونگی: «بیست دقیقه تأخیر.»
تهیونگ: «گفتم ساعت هشت بیاد.»
یونگی: «شاید توی ترافیکه.»
صدای باز شدن در آمد.
جونگکوک با دو لیوان قهوه وارد شد.
جونگکوک: «صبح بخیر، رئیس بداخلاق!»
تهیونگ: «دیر کردی.»
جونگکوک یکی از قهوهها را جلویش گذاشت.
«برای همین قهوه آوردم. حالا میبخشی؟»
تهیونگ: «نه.»
جونگکوک روی مبل نشست.
«چه آدم سختگیری!»
تهیونگ پروندهای را روی میز انداخت.
«این قرارداد رو بخون. قراره با هم روی پروژه هتل جدید کار کنیم.»
جونگکوک پرونده را باز کرد.
جونگکوک:«یعنی باید هر روز تو رو تحمل کنم؟»
تهیونگ: «متأسفانه منم همین مشکل رو دارم.»
یونگی دیگه نمیتونست جلوی خندهاش رو بگیره(بدبخت نه میتونه بره بیرون نه میتونه بخنده😅🤣🤣)
ساعت ۱۱ – اتاق جلسه
سوهی با یک پوشه وارد شد.
سوهی: «تهیونگ، منم میخوام توی این پروژه باشم.»
تهیونگ: «این پروژه به مسئولیتهای تو مربوط نیست.»
سوهی با لبخند به جونگکوک نگاه کرد.
«پس امیدوارم شریک جدیدت بتونه از پس کارها بربیاد.»
جونگکوک بدون اینکه سرش را بلند کند گفت:
«نگران من نباش. نگران این باش که کسی جای تو رو نگیره.»(یکم کرم داره چیز خاصی نیست)
لبخند سوهی محو شد.
ساعت ۶ عصر – پارکینگ عمارت
جلسه تمام شده بود. جونگکوک به سمت ماشینش رفت که صدای تهیونگ را شنید.
«هی! جئون!»
جونگکوک برگشت.
«جانم؟ دلت برام تنگ شد؟»
تهیونگ کلید ماشینی را به سمتش گرفت.
امروز با ماشین من میریم. ماشینت رو یونگی میبره تعمیرگاه.»
جونگکوک: «کی گفته؟»
تهیونگ: «من.»
جونگکوک: «تو واقعاً مشکل کنترل کردن همهچیز رو داری.»
تهیونگ در ماشین را باز کرد.
«سوار شو، قبل از اینکه نظرم عوض بشه.»
جونگکوک خندید و سوار شد.
اما هیچکدام نمیدانستند سوهی از دور تمام این صحنه را دیده است...
او گوشیاش را بیرون آورد و شمارهای گرفت.
«فکر کنم باید یه کاری کنیم این همکاری خیلی زود تموم بشه.»(د آخه جن...ده آرع🤬)
پایان پارت دوم
پارت سوم: یک شام دونفره، یک حسادت غیرمنتظره و دعوایی که قرار نیست به این زودی تمام شود!
اسمات بنویسم اگه میخواید بگید پارت بعد زوده چند پارت بعد شاید بهم رسیدم اسمات نوشتم 😈😈
ولی پایان این داستان خوشه نگران نباشید😁😁
- ۱۶۵
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط