اسم : عشقی گمشده در تاریکی جنگل

پارت دوم .
از زبان راوی :
صبح روز بعد ...
لوسیفر به خاطر زخم هاش نتوانسته بود بخوابه
جای کبودی ها کم کم روبه بهبود بود ولی هنوز درد میکرد
مایکل داشت با تردید از پله ها بالا می‌رفت میخواست بابت دیروز عذرخواهی کنه
پله آخر که به در اتاق لوسیفر می‌رسید وایساد
کمی با مکث به در نگاه کرد و در زد
لوسیفر در رو باز می‌کنه
با دیدن مایکل کمی شوکه میشه
مایکل سرش رو پایین انداخته بود و نمیتونست حرف بزنه ‌‌
مایکل « من ... من ‌‌... »
لوسیفر « اشکال نداره... حقم بود ‌‌...»
مایکل حرفش نصفه موند ولی لوسیفر در رو بست
مایکل به در بسته زل زده بود نمیدونست چجوری باید عذرخواهی کنه
مایکل که دید لوسیفر نمی‌خواد باهاش حرف بزنه از اتاق دور میشه
لوسیفر که صدای دور شدن مایکل رو شنید پشت در روی زمین نشست و دستاشو روی چشماش گذاشت اشک ها راه خودشون رو از چشم شروع و از بین دست های لوسیفر به زمین رسوندن
.
چند روز بعد ...
هوا ابری و طوفانی بود
مثل دل لوسیفر ...
لوسیفر چند شب پیش یه سری عکس از مایکل پیدا کرده بود که برای مایکل ارزش زیادی داشت ولی اون عکس ها رو گم کرده بود استرس زیادی داشت تا مایکل خبر دار نشه
همیشه حواسش به مایکل بود تا یه وقت شک نکنه یا دنبال عکس نکرده
لوسیفر « دلم مثل سیر و سرکه میجوشه .‌‌.. الان باید چه غلطی بکنم .. خیلی بده ‌‌ این بده »
افکار داشت سرش رو مچاله میکرد
قلبش داشت از توی سینه بیرون می‌پرید
هوای سرد از بیرون به داخل راه پیدا کرده بود
صدای کفش روی پله ها با شدت کوبیده میشد ، کسی داشت از پله ها بالا میومد
لوسیفر سریع پشت در وایمیسته و به صدا گوش میده
در با صدای زیادی کوبیده میشه و صدای آشنایی به گوش میرسه
مایکل « هییی لوسیفر در رو باز کن »
صدای مایکل ، خیلی عصبی بود ، لوسیفر با تردید در رو باز کرد ولی مایکل در رو حل داد و لوسیفر روی زمین افتاد
مایکل « کجاس؟»
لوسیفر حل میشه «. چ..چ. چی کجاست ؟»
مایکل « خودت بهتر می‌دونی ... اون عکس کجاست ؟!»
لوسیفر « برات توضیح میدم مایل آروم باش »
مایکل « من نیومدم توضیحات تو رو بشنوم »
مایکل می‌ره سمت لوسیفر و یقشو میگیره و گلوی لوسیفر رو فشار میده
لوسیفر سعی می‌کنه دست مایکل رو جدا کنه
ولی زور مایکل نسبتا بیشتره
نور رعد برق و صدا در اتاق پیچید
لوسیفر کم کم چشماش سیاهی می‌رفت ولی دستاشو برد بالا و گلوی مایکل رو گرفت و چرخید
کمر مایکل به تخت برخورد کرد و دستش از گلو لوسیفر رها شد
لوسیفر سریع بلند شد و فاصله گرفت
مایکل کمی کمرش رو صاف کرد و با مشت حمله کرد و به صورت
لوسیفر عصبی شد و مایکل رو حل داد
سر مایکل به لبه میز خورد و به زمین افتاد
مایکل دیگه تکون نمی‌خورد
لوسیفر نفسش رو حبس کرده بود ... ترس کرش کرده بود ... حتی دیگه صدای رعد و برق هم به گوش نمی‌رسد و فقط نور نمایان بود
لوسیفر کمی کم به مایکل نزدیک شد و سرش رو بلند کرد
لوسیفر « مایکل ..!»
پشت سر مایکل قرق خون بود
لوسیفر با دیدن خون مایکل رو صدا میزند
لوسیفر « مایکل .. مایکل بیدار شو ... خواهش میکنم »
ولی جوابی نشنید برای یه لحظه قیافه پدرش جلوی چشمش رد شد
لوسیفر که از روبه رو شدن با پدرش میترسید یه ملافه روی مایکل انداخت
مایکل هنوز نفس می‌کشید ولی ضربان ضعیفی داشت
لوسیفر یه شنل کلاه دار قهوه ای میپوشه و سریع از اتاق می‌ره بیرون از پله ها یواشکی پایین میاد و به بیرون از خونه روونه میشه
در همین حین یکی از برادر هاش اونرو میبینه اما لوسیفر سریعا دوید و از خونه خارج شد
خیلی ترسیده بود
بیشتر از چیزی که من و شما بتونیم تصوشو کنیم
بی مقصد فقط میدوید تا فقط خودشو از اون سرنوشت احتمالی ای که در انتظارشه نجات بده ؛
اما بدون اینکه متوجه بشه به یکباره خودشو داخل یه مکان ناشناخته دید .
هوا تاریک بود ، محیط اطرافش وسعتی توصیف ناپذیر داشت و درخت ها در ان خودنمایی میکردند .
بیشتر دقت کرد ، چند قدم به جلو برداشت .
سکوت جنگل ، فضایی بیش از اندازه عجیب رو درست کرده بود .
یکم که گذشت تازه فهمید قضیه از چه قراره ، فهمید پاشو دقیقا همون جایی گذاشته که نباید ؛
یه جنگل ، که بهش جنگل نفرین شده میگن ، چرا ؟
چون اهریمن هایی اونجا زندگی میکنن که اگر از میزان ترسناکی ، خباست و بی رحمیشون بشنوید ، مطمئنا گوش هاتون سوت میکشه .
و اگر بتونی از دست اینها قایم بشی که کشته و یا خورده نشی ، مطمئن باش بدست حیوانات و موجودات عجیب غریب اونجا حتما کشته میشی !
از میزان استرس دست و پای خودشو گم کرده بود ؛
سعی کرد خونسردی خودشو حفظ کنه و راهی برای خارج شدن از جنگل پیدا کنه ، اما یکم که حرکت کرد ناگهان چیزی رو دید که اصلا انتظارشو نداشت !


ادامه دارد .....