در این روزهایی که حال و هوای آسمان،نه آبی‌ست،نه پاک،نه دل

در این روزهایی که حال و هوای آسمان،نه آبی‌ست،نه پاک،نه دلدار،
در این شب‌هایی که خیابان‌ها
دیگر رنگ و بوی گذشته را ندارند،
و دل‌ها،آرامش خود را گم کرده‌اند
و همه از دویدن و نرسیدن خسته‌اند،
باید که پیامبری از کوچه خیابان‌ها
و بیمارستان‌ها و دل‌های تاریک مردم بگذرد‌ و با همان اوباهت چند هزار سال پیش،فریاد بکشد:
به هر کسی که رفته بگویید برگردد!
بعد یکهو چشم باز کنی و ببینی
همه دارند بر می‌گردند!
از مادری که سال‌هاست پیکرش زیر خاک مدفون بود و دلتنگ چهره‌اش بودی بگیر،تا کودک پر کشیده و خواهر آسمانی‌شده و رفیق پر پر شده و عزیزی که هنوز‌ نبودش را باور نکرده‌ای...
و همدلی که چند ماه و شاید هم چند سال،دلت برای دیدن چشم‌هایش لک زده...
یکهو ببینی همه دارند برمی‌گردند!
روزهای کودکی، شب‌های بی دغدغه...
دل‌های پر شور
و خنده‌های بدون ماسک...
و چشم‌هایی که رنگ امید داشتند...
آری!
باید که پیامبری،
از آسمان خاکستری شهرمان بگذرد و بگوید:
به همه‌ی کسانی که رفتند،
بگویید برگردند...
فقط برگردند...

#سوسن_پ