حرف هایی هستند که برای

حرف هایی هستند که برای
گفتنشان نیازبه صحبت
نیست ؛بایدیک دل سیربه چشمان هم خیره شویم ولی تونیستی منم
هروقت رنجیدم دستامو گذاشتم رو قلبم و صدای دلتنگیهارو شنیدم و با لبخندی عبور کردم از هرچی دلخوری،هروقت ناامید شدم دستامو گذاشتم رو قلبم و روزنه های نور و احساس کردم و دوباره ادامه دادم .
هروقت ترسیدم دستامو گذاشتم رو قلبم چشمامو بستمو بیاد آوردم یکی همیشه حواسش به من هست که باوجودش دیگه تنهایی معنایی نداره .
هروقت میون حرف زدنام گلوم پر از بغض شد دستامو گذاشتم رو قلبم و نگاهمو دوختم به همون آسمونی که ماهِشَم پشت ابرهاش پنهون نمیمونه. .