خوابیدی بدون لالایی وقصه

خوابیدی بدون لالایی وقصه

بگیر آسوده بخواب بی دردوغصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلهای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرت و نمی سوزونه

جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی

یاباتردیدکه بری یا که بمونی

رفتی وآدمکهاروجاگذاشتی

قانون جنگل وزیرپاگذاشتی

اینجا قهرن سینه ها با مهربونی

توتوجنگل نمی تونستی بمونی

دل تو بردی با خود به جای دیگه

اونجا که خدا برات لالایی میگه

می دونم می بینمت یه روز دوباره

توی دنیایی که آدمک نداره...