فقط تبر نیست که به درخت می‌زند. آب که پای درخت نریزی، می‌

فقط تبر نیست که به درخت می‌زند. آب که پای درخت نریزی، می‌خشکد. از درون می‌پوسد و خالی می‌شود. آن‌وقت به کوچک‌ترین بادِ خزانی فرو می‌ریزد. عاشقانه‌ها همیشه که با زخمِ جفا و خیانت سرنگون نمی‌شوند.
بیشترشان آب نمی‌خورند. همان دوستت‌دارم‌های هرروزه، همان نگاه‌ها و ملاحت‌ها، همان‌ها پایشان ریخته نمی‌شود که می‌میرند.
کم‌کم... آرام...
#حسین_وحدانی